Jaronwoj Blog Warszawa Polska


10 aferzystów finansowych a, krajowe przepisy
Lipiec 26, 2009, 7:02 pm
Filed under: legislacja, Uncategorized | Tagi: , ,

10 aferzystów finansowych a, krajowe przepisy

 

 Julian Robertson: stracił $17 mld  USD

Założył on w 1980 roku Tiger Management. Pomiędzy 1980, a 1996 szło mu rewelacyjnie. Julian zamienił 8 mln w 7,2 mld dolarów. W latach 1998 – 2000 nie udało mu się zarobić na rajdzie technologicznych papierów, ponieważ uznał je za bezwartościowe. Jako rozsądny zarządzający postawił na spółki, które miały według niego rosnąć, a otworzył krótkie pozycje na te które uważał za najgorsze.

Jerome Kerviel: stracił $7,1 mld USD
2008 roku zdobył tytuł najgorszego w historii tradera na świecie, tracąc 7,1 mld USD w Société Górale. Straty zawdzięcza ryzykownej grze na „nieautoryzowanych” spekulacjach na europejskie kontrakty.
 
Brian Hunter: stracił $6,5 mld USD
Brian był traderem funduszu hedgingowego w Amaranth Advisors. Spekulował on na kontraktach na gaz, zaraz po tym jak huragany Katrina i Rita uderzyły w 2005 roku. Po obfitych zyskach na tych transakcjach szybko stał się jednym z najlepszych traderów na świecie (według magazynu „Traders Monthly”). Swój wyczyn próbował powtórzyć w 2006 roku. Tym razem poniósł ponad 6 mld USD straty.
 
John Meriwether: stracił $5,8 mld USD
W 1994 roku, John Meriwether założył Long-Term Capital Management, fundusz hedgingowy, w którym zarządzał aktywami o wartości 100 mld dolarów. Fundusz pozyskiwał klientów obiecując im „arbitrażowe strategie”, dzięki czemu ryzyko miało być obniżone do zera. W 1998 roku, LCTM spodziewał się powrotu do normalności sytuacji finansowej w rosyjskiej gospodarce i otworzył niezabezpieczoną pozycję na rosyjski dług. Niestety, pomylił się.
 
Yasuo Hamanaka: stracił $ 2,6 mld USD
Traderem w Sumitomo Corporation znany również jako „władca miedzi”. W pewnym momencie kontrolował ponad 5 proc. światowego rynku czerwonego surowca. Został oskarżony o członkostwo w wielkiej spiskowej konspiracji cenowej i skazany na osiem lat więzienia.
 
Nick Leeson: stracił $1,3 mld USD
Jeden z największych oszustów traderów wszechczasów. W 1992 roku, jako „wschodzącą gwiazda”, awansował na dyrektora operacyjnego w banku Barings. Leeson poniósł wielką stratę na „zatajonym” koncie w handlu na opcjach i kontraktach na indeks Nikkei. Nick poniósł jeszcze kilka potężnych strat, co doprowadziło do bankructwa banku w 1995 roku.
 
Liu Qibing: (niepotwierdzone) stracił $ 1 mld USD
Liu Qibing jak podają media pracował dla chińskiego rządu jako trader na rynku metali. Obstawiał on krótkie pozycje na kontraktach na  miedź oczekując spadku kursu. Tak się jednak nie stało, a kurs miedzi systematycznie rósł co doprowadziło do ogromnych strat. Chiński rząd próbował zmniejszyć stratę ogłaszając, że rezerwy surowca są pięciokrotnie większe niż poprzednio szacowano i zaprzeczał informacji o otwarciu krótkiej pozycji przez Qibinga.
 
John Rusnak: stracił $ 691 mln USD
Johtn Rusnak został zatrudniony w Allfirst Financial (oddział Allied Irish Bank) w 1993 jako trader walutowy. Trzy lata później Rusnak rozpoczął ostrą i ryzykowną grę na japońskim jenie. Do 1997 roku stracił 29,1 mln dolarów. Cztery lata później kwota ta urosła dziesięciokrotnie. John sprawnie ukrywał straty przed bankiem, dzięki czemu zyskał 433 tys. dolarów w postaci bonusów. Kiedy sprawa wyszła na jaw, jego strata wynosiła już 691 mln dolarów, za co został skazany na 7,5 roku więzienia i zwrot poniesionych strat.
 
Peter Young: stracił $ 400 mln USD
Peter Young był menadżerem zarządzającym dla Morgan Grenfell Basset Management (później przejęty przez Deutsche Bank). W 1996 roku Young został zwolniony, kiedy odkryto, że jego „spółka córka” European Growth Trust jest na bakier z prawem. Young w ukryciu stworzył kilka spółek, dzięki którym osiągał duże zyski w związku z manipulacjami na akcjach. W 1998 roku został oskarżony o defraudacje. Dwa lata później, kiedy zjawił się w sądzie przebrany za kobietę i podający się Elizabeth, uznano go za wariata. 
 
Hunt Brothers: strata do dzisiaj nieujawniona
Bracia Nelson Bunker Hunt i William Herbert Hunt, dzięki zakupowi 100 mln uncji srebrnych
sztabek w latach siedemdziesiątych, spowodowali podskok cen surowca w styczniu 1980 roku. W dniu nazwanym „Srebrny Czwartek” (27 marca 1980 roku) kurs kruszcu załamał się. Nelson Hunt dostał 10 mln dolarów grzywny za próbę kontrolowania cen srebra. Investopedia zapomniała chyba o największym aferzyście wszech czasów.
 
Bernardzie Madoffie, który oszukał klientów na łączną kwotę 65 mld USD.
W tym roku sąd federalny w Nowym Jorku skazał go na 150 lat więzienia. Madoff prowadził działalność biznesową – dom maklerski i firmę doradztwa inwestycyjnego – przez około 50 lat i zdobył sobie zaufanie klientów, przeważnie członków nowojorskiej elity. Miał na tyle dobrą reputację, że przez pewien czas był nawet prezesem   NASDAQ (elektroniczny rynek papierów wartościowych). Jego „piramida Ponziego”, znana od lat 20. ubiegłego wieku kombinacja polegająca na wydawaniu funduszy otrzymanych od nowych klientów na spłatę należności poprzednim, była prawdopodobne największym oszustwem w historii.
 
PULS BIZNESU
 
Poza listą
John Andrew Fastow, były szef finansowy Enronu straty akcjonariuszy i wierzycieli mogą wynosić nawet 80 mld dolarów.
W latach 90. uważano go za jednego z najlepszych finansistów w amerykańskich spółkach energetycznych. Elegancki, elokwentny, potrafił zjednać do siebie akcjonariuszy i przekonać nawet do najbardziej ryzykownych transakcji. Był jednym z głównych autorów agresywnej strategii Enronu, polegającej na fali szybkich przejęć konkurencyjnych firm.
 
Krajowe sposoby na oszustwa
 
Rezerwuar
Do pompowania wyniku idealnie nadaje się manipulowanie przy rezerwach. Arcywygodna to technika, bo można jej użyć w dwie strony. Menedżer ignoruje konieczność zabezpieczenia spodziewanych wydatków za pomocą odpisu bądź rezerwy, dzięki czemu firma ma przejściowo więcej pieniędzy i lepszy wynik finansowy.
 
Autoreklama
Chwyt ten można nazwać oszustwem, bo firma posiadająca niepotrzebną rezerwę mniej inwestuje i wolniej się rozwija. Stosują go z upodobaniem nowi prezesi spółek. Firma miała dobre perspektywy, mimo to zarząd zawiązał rezerwy na wszelkie możliwe, nawet najbardziej hipotetyczne wydatki: wątpliwe należności, koszty restrukturyzacji i utratę wartości majątku trwałego.
 
Miękkie serce
Są dwa względy, które przemawiają do wyobraźni menedżerom pompującym wyniki za pomocą zawiązywania lub poniechania tworzenia rezerw. Po pierwsze, rzadko da się udowodnić, że zarząd działał w złej wierze. Po drugie, można je tworzyć praktycznie na wszystko: aktualizację wartości zapasów, trwałą dewaluację posiadanych papierów wartościowych, różnice kursowe w handlu zagranicznym, przewidywany kryzys w kraju kontrahenta, naprawy gwarancyjne itp., itd. – co się komu zamarzy. Weźmy przykład firm, które mają wysokie, nieściągalne należności od kontrahentów. Nie otwierając rezerwy, można pokazać właścicielom duże przychody i zysk z papierowej, w gruncie rzeczy, sprzedaży. Jeżeli akcjonariusze nie zajrzą do rachunku przepływów pieniężnych, sprawa się wyda dopiero w następnym roku obrachunkowym. Decyzja (lub jej brak) o utworzeniu rezerwy jest czysto uznaniowa i powstaje na podstawie szacunków. Przepisy są nieostre.
 
Aktywator
Każdy menedżer może też wykorzystać brak orientacji właściciela w kwestiach rachunkowych czy technologicznych. Niezłe efekty daje np. gra kosztami niezwiązanymi z procesem produkcyjnym, np. sprzedaży czy tzw. ogólnego zarządu. „Sprytny” menedżer do tych ostatnich zaliczy ponoszone w trakcie produkcji opłaty za gospodarcze korzystanie ze środowiska, kontrolę jakości, wynagrodzenia kierowników wydziałów produkcyjnych itp.  To tzw. aktywowanie kosztów polega na wykazaniu pewnych nakładów (wydatków) w momencie ich poniesienia jako aktywów bilansu. Tym samym nie zostaną one wykazane jako koszty w rachunku zysków i strat. Np. pieniądze na wytworzenie wyrobów gotowych, które jeszcze nie zostały sprzedane, wykazane zostaną w bilansie jako zapasy. Dopiero w momencie ich sprzedaży trafią do rachunku zysków i strat jako koszt sprzedanych wyrobów gotowych i „zdjęte” z bilansu.
 
Z opóźnionym zapłonem
Spore możliwości tworzenia wyniku daje również leasing, postrzegany głównie jako „dawca” kosztów, umożliwiających płacenie niższych podatków. Tymczasem można go wykorzystać do odwrotnego celu, o czym świadczy kariera tzw. leasingu balonowego. Wystarczy, że leasingobiorca na początku płaci bardzo skromne opłaty, pozostawiając sobie bardzo dużą kwotę w postaci tzw. wartości końcowej. W ten sposób można wykazać przejściowo wysokie zyski. Nie ponosi się przecież kosztów dzierżawy, a wzięta w leasing maszyna czy nieruchomość już przynosi przychód. Rozczarowanie czeka dopiero na końcu okresu finansowania inwestycji. Warto też uważać na leasing operacyjny – zobowiązań z niego płynących nie trzeba wykazywać w bilansie. Podobne efekty przynoszą tzw. transakcje zwrotne. Na podstawie cichej umowy za duże pieniądze sprzedaje się aktywa spółki (papiery wartościowe, środki trwałe) zaprzyjaźnionemu podmiotowi po to, by odkupić je od niego w nowym okresie rozrachunkowym. Inne prościutkie zagranie polega na wystawieniu w grudniu jednej lub kilku zawyżonych faktur i szybkim skorygowaniu ich w styczniu. Wszystko jest legalne – każdy może pomylić się np. o jedno zero. A w rachunku wyników za miniony rok pokazujemy wysoki przychód i zysk przy minimalnych kosztach.
OPOKA/E-Busimenssman
Reklamy


Rurociągi nieznany obszar ryzyk – artykuł w RUROCIĄGACH

 

UBEZPIECZENIA RUROCIĄGOW

WYBRANE ZAGADNIENIA Z ZAKRESU UBEZPIECZEŃ , SEKURYTYZACJI I STANDARDÓW RACHUNKOWOŚCI ORAZ ZAGADNIEŃ PRAWNO PODATKOWYCH

Autor Wojciech Stefan Jaroń

Polecam artykuł link: http://www.rurociagi.com/spis_art/2009_1/pdf/ubezpieczenia.pdf



Electrobay – zasilanie elektryczne pojazdów nowa generacja
Lipiec 24, 2009, 8:43 pm
Filed under: Uncategorized | Tagi: ,

Electrobay – zasilanie elektryczne pojazdów PREZENTACJA

 

Vectrix on Electrobay recharging post 

EBConnect

Zasilanie elektrycznego motocykla i terminal  zasilania z bliska Londyn

Film z YouTube o zasilaniu

 

edf-electrobay.jpg

Proste tankowanie „prądem”

Electrobay

Electrobay – ładowanie elektrycznych pojazdów

 

TESLA

XS500 Electric Car by Miles photo

XS500 Electric Car by Miles

target price was now „$30,000 to $35,000” for the 2009 XS500 in the US. The XS500 should have an all-electric range of about 120 miles.

Mitsubishi i MiEV Electric Car photo

i MiEV Electric Car by Mitsubishi

  Subaru R1e Electric Car in New York photo

R1e Electric Car by Subaru

Hybrid Technologies supercar image

Electric Supercar by Hybrid Technologies

Electric Mini Cooper photo

Electric Minis by PML and BMW

GM EV1 Electric Car photo

EV1 Electric Car by General Motors (RIP)

Mercedes F700 Concept car photo

Electric Car by Mercedes (2010)

Nissan CEO Carlos Ghosn photo

Electric Car by Nissan (2010-2012)

REVA Electric Car photo

REVA Electric Car

ZENN Electric Car photo

ZENN Low Speed Electric Car by Feel Good Cars

George Clooney with Tango Electric Car photo

Tango Electric Car

Eliica 8 wheels Japanese electric car photo

Eliica Electric Car by KEIO University

0 to 100km/h (0 to 60 mph) in 4 seconds.
Wrightspeed X1 Electric Car photo

Wrightspeed X1 Electric Car

: The X1 can do 0 to 60 mph in 3 seconds,

Converted Electric Saturn SP1 photo

Saturn SP1 Electric Car Conversion by Students of Napoleon High School



Orlen Gaz kupuje LPG z Zachodu – dywersyfikacja
Lipiec 23, 2009, 7:45 am
Filed under: LPG, Polityka energetyczna | Tagi: , , , ,

Orlen Gaz kupuje LPG z Zachodu – dywersyfikacja

Na Terminalu Morskim LPG ORLEN GAZ w Szczecinie zakończył się przeładunek pierwszego gazowca – Lady Martine.
Lady Martine to jedenastoletni statek zbudowany w japońskiej stoczni KANREI SHIPBUILDING CO. LTD. Ma 96 metrów długości, 15 m. szerokości i zanurzenie – ok. 5,5 m. Pływa pod banderą singapurską. Jest typowym zbiornikowcem LPG przystosowanym do transportu gazów płynnych, m.in. propanu, butanu, propylenu.
ORLEN ZAINWESTOWAŁ W GAZ LPG

Terminal Morski LPG ORLEN GAZ w Szczecinie to trzeci tego typu obiekt w Polsce, drugi pod względem wielkości magazynowych i najnowocześniejszy pod względem możliwości przeładunkowych. Powstał w portowo-przemysłowej, prawobrzeżnej części Szczecina – na terenie byłej Bazy Magazynowej PKN ORLEN przy ul. Gdańskiej 34. Zajmuje 5 hektarów, ma nabrzeże o długości 274 metrów, a głębokość wody przy jego nabrzeżu wynosi 8 metrów. Kosztował ponad 50 mln zł.
Został zbudowany z myślą o operacjach związanych z przyjęciem, magazynowaniem i ekspedycją gazu płynnego. Oznacza to rozładunek LPG ze statku, magazynowanie gazu w trzech zbiornikach o łącznej pojemności 4500 m3 oraz rozładunek i załadunek na lądowe środki transportu.
Terminal jest przystosowany do rozładunku tankowców o wyporności ok. 6 tys. DWT. Ma trzy w pełni zautomatyzowane stanowiska do przeładunku autocystern i dwa dla cystern kolejowych, a także: 10 miejsc postojowych dla autocystern oraz tory odstawcze dla 30 cystern kolejowych. 
 

Link OrlenGaz

Jest to wzorcowy  przykład dywersyfikacji dostaw produktów energetycznych.



Koniec wsparcia rządu i ekonomiczny upadek biopaliw

Koniec wsparcia rządu i ekonomiczny upadek biopaliw

 

NA POCZATKU BYŁO PIĘKNIE

 

Korzyści dla rolników
  • poprawa struktury zasiewów – wzrost areału uprawy rzepaku spowoduje ograniczenie powierzchni zajętej przez zboża (korzystne działanie przedplonu rzepaku na plony zbóż uprawianych następczo, ograniczenie chorób podstawy źdźbła porażających zboża),
  • możliwość wykorzystania odłogów,
    poprawa samowystarczalności w zaopatrzeniu w białko roślinne,
  • poprawa opłacalności hodowli i produkcji mleka poprzez obniżenie ceny białka paszowego.
 Korzyści dla kraju
 
  • obniżka cen paliw,
  • nowe miejsca pracy (wg badań niemieckich 1 tys. t estrów to 16 miejsc pracy),
  • poprawa stanu środowiska naturalnego (mniejsza emisja m.in. siarki, dwutlenku węgla),
    poprawa niezależności energetycznej kraju,
  • wykorzystanie słomy rzepakowej do opalania, produkcji płyt ociepleniowych.

PROZA ŻYCIA W BIOPALIWACH PODATKOWA

Zgodnie z Informacją, od notyfikacji KE zależy praktyczne zastosowanie 2 ustaw uchwalonych przez Sejm RP w 2007 roku. Chodzi o ustawę z dnia 11 maja 2007 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz z 23 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ustawa z dnia 11 maja 2007 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw określa m.in. stawki podatku akcyzowego dla benzyny silnikowej i oleju napędowego. Zgodnie z nią zastosowano obniżoną stawkę podatku akcyzowego dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwa w wysokości 1 grosza na litr oraz zmniejszono obciążenia w akcyzie dla benzyny silnikowej, zawierającej powyżej 2 proc. biokomponentów. W związku z powyższym stawka akcyzy została obniżona o 1,565 zł od każdego litra biokomponentów dodanych do benzyny.

Ponadto zmniejszono obciążenia w akcyzie dla oleju napędowego, zawierającego powyżej 2 proc. biokomponentów, w wyniku czego stawka akcyzy została obniżona  o 1,048 zł od każdego litra biokomponentów dodanych do oleju napędowego. Natomiast biokomponenty stanowiące samoistne paliwa zostały wyłączone z grupy wyrobów podlegających opłacie paliwowej, o której mowa w ustawie o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.
 

Interpelacja nr.565  w sprawie przywrócenia zdrowych zasad regulacji rynku biokomponentów i biopaliw ( słodkie bajki) Min. Pawlak [PSL]

Rząd przywiązuje olbrzymie znaczenie do rozwoju rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych, upatrując w nim istotny element zrównoważonego rozwoju prowadzący do poprawy bezpieczeństwa energetycznego, przy jednoczesnym pozytywnym wpływie na stan środowiska, w szczególności przez redukcję emisji dwutlenku węgla i innych zanieczyszczeń. Jednocześnie rozwój tego rynku przyczynia się do aktywizacji terenów wiejskich poprzez zwiększenie produkcji rolniczej na cele energetyczne (nieżywnościowe) oraz związane z tym tworzenie nowych miejsc pracy. Mając na uwadze wyżej wymienione zalety stosowania biokomponentów i biopaliw ciekłych, podjęte zostały działania, których wynikiem było uchwalenie ustaw z dnia 25 sierpnia 2006 r.: o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, jak również przyjęcie Wieloletniego programu promocji biopaliw lub innych paliw odnawialnych na lata 2008-2014.

Intencją rządu nie jest zatem tylko sam wzrost wykorzystania biokomponentów i biopaliw ciekłych, ale również dodatkowe korzyści z niego wynikające, związane z rozwojem terenów wiejskich, w tym poprawą sytuacji ekonomicznej rolników.
 

Z kolei w ustawie o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadzono przepis, zgodnie z którym wytwórcy biokomponentów mogą za lata podatkowe 2007-2014 odliczać od podatku kwotę stanowiącą 19 proc. nadwyżki kosztów wytworzenia biokomponentów nad kosztami wytworzenia paliw ciekłych o takiej samej wartości opałowej.
 

SMUTNY FINAŁ BIOPALIW

Polski rząd zobowiązał się do nieprzedłużania „Wieloletniego programu promocji biopaliw i innych paliw odnawialnych na lata 2008-2014” poza datę 30 kwietnia 2011 r. Decyzja Rady Ministrów wiąże się wymogiem Komisji Europejskiej, która ma notyfikować program.
 

LinkWNP

ps. Nawet nie trzeba być cynicznym



Insider trading w PGNiG przestępstwo czy gazowa hucpa
Lipiec 22, 2009, 8:01 am
Filed under: Paliwa

Insider trading w PGNiG przestępstwo czy gazowa hucpa

 

Komisja Nadzoru Finansowego, prokuratura i Centralne Biuro Śledcze prowadzą największe w historii polskiego rynku kapitałowego dochodzenie dotyczące wykorzystania informacji poufnych.

W sprawę zamieszanych jest kilkanaście osób, które dokonywały transakcji o wartości ok. 30 mln zł. Feralny dzień nastąpił 6 sierpnia 2008 r. Wówczas, jak twierdzi KNF, doszło do wycieku poufnej informacji ze spółki Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo. Warta 25 mld zł firma to największa spółka z branży w kraju, wyłączny importer gazu do Polski.

Według komisji pracownik koncernu odpowiedzialny za relacje z inwestorami finansowymi poinformował jednego z analityków, tydzień przed oficjalną publikacją, że wyniki firmy za drugi kwartał 2008 roku będą znacznie gorsze, niż oczekiwano.

Informacja, która nie miała prawa ujrzeć światła dziennego, błyskawicznie rozeszła się wśród dużych instytucji finansowych i – jak sądzi prokuratura – została wykorzystana m.in. przez pracowników ING i PZU

Rzeczpospolita

 

Co to jest Insider trading

 Insider trading to po polsku wykorzystanie informacji poufnej, która jeszcze nie została opublikowana, a której wykorzystanie może wpłynąć na cenę papieru wartościowego (lub na cenę powiązanych z nim instrumentów pochodnych).

Schemat działania jest prosty – przed ogłoszeniem korzystnej dla spółki informacji ktoś wiedząc o tym kupuje akcje. Później, gdy po jej ogłoszeniu kurs walorów rośnie, sprzedaje zyskując na różnicy kursów. Takie działanie to z angielska insider trading, czyli wykorzystanie w obrocie akcjami informacji poufnych. Ponieważ narusza ono równość szans, jest przestępstwem, za które grozi grzywna do 5 mln zł i kara pozbawienia wolności od trzech miesięcy do pięciu lat. Niestety najczęściej tylko w teorii. W  roku 2007 Komisja Nadzoru Finansowego, której jednym z zadań jest właśnie wykrywanie tego rodzaju przestępstw, prowadziła w sumie 58 postępowań wyjaśniających. Dziewięć z nich dotyczyło ujawnienia i wykorzystania informacji poufnej bądź manipulacji kursem. Pięć skończyło się zawiadomieniem prokuratury, trzy zamknięto, a jedno nadal trwa.

 

ANALIZA

Etyka biznesu zajęła się zatem problemami, które bulwersowały  opinię publiczną, dotyczącymi przede wszystkim władzy wielkich firm i wywoływanymi przez nich skandalami, takimi jak Wall Street insider trading

Ramy moralnego minimum brokerów, maklerów i agentów składającego się z zasady:

  • nie szkodzić innym, respektować prawa człowieka,
  • nie kłamać
  •  nie oszukiwać,
  • dotrzymywać obietnic zawartych w kontraktach.

 

Stosowanie tych zasad w praktyce jest trudne, ponieważ istnieją:

1)      wewnętrzne konflikty między tymi zasadami,

2)      sprzeczności między efektywnością ekonomiczną a tymi zasadami,

3)      zewnętrzne konflikty z zasadami innych osób ( grupy interesu).

Według metodyki Bożeny Klimczak



Fotoreportaż cz.II – KDT przed interwencją
Lipiec 21, 2009, 7:39 pm
Filed under: bezprawie, polityka, Uncategorized | Tagi: ,
12.00 po ranej akcji wyłamane drzwi

12.00 po ranej akcji wyłamane drzwi

TVN zawsze gotowe , na dachu KDT protestujący

TVN zawsze gotowe , na dachu KDT protestujący

Kupcy protestują na dachu KDT

Straz m.st. Warszawa obok PKiN rezerwa w akcji

Straz m.st. Warszawa obok PKiN rezerwa w akcji

 

 

 

 

Blokada wejścia od strony Pl. Defilad

 

Flaga narodowa przed KDT

Flaga narodowa przed KDT

 

Dałem nogę

Dałem nogę