Jaronwoj Blog Warszawa Polska


Geotermia praktyczny przewodnik w Polsce

 Prace związane z udostępnieniem części podziemnej zakładu geotermalnego

W procesie budowy części podziemnej zakładu geotermalnego, na którą składają się odwierty z uzbrojeniem i wyposażeniem, można wydzielić fazy realizacji zadania.

Faza I – Przygotowawcza

Studium celowości obejmujące prace analityczne mające na celu rozpoznanie geologiczne obszaru, na którym mają być prowadzone dalsze prace geologiczne.
Wstępne studium wykonalności przedsięwzięcia obejmujące m.in. koncepcje zagospodarowania i wykorzystania wód i ciepła.

Na tym etapie prac można zwrócić się do Skarbu Państwa o udostępnienie nieodpłatnie informacji geologicznej. Jednakże Przedsiębiorca winien się liczyć z kosztami, jakie powinien ponieść na wykonanie opracowania.
Po pozytywnym wyniku ekspertyzy Przedsiębiorca przechodzi do następnej fazy prac.

Każda działalność gospodarcza w zakresie: poszukiwania, rozpoznawania oraz wydobywania kopalin ze złoża wymaga koncesji (Ustawa Prawo geologiczne i górnicze z 04 lutego 1994 r (Dz.U. 94.27.96 z późn. zmian.). Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 3 miesiące.
Poniżej przedstawiono harmonogram zadań, które wymagane są odpowiednimi aktami prawnymi, a obejmują pełny zakres prac – realizację, od przygotowania robót wiertniczych po rozpoczęcie eksploatacji wód termalnych.

Faza II – Realizacyjna
Wniosek koncesyjny na rozpoznanie i poszukiwanie wód termalnych, obejmujący m.in. Projekt prac geologicznych oraz Raport oddziaływania na środowisko.

Wniosek składany jest w Ministerstwie Środowiska w 4 egz. wraz z opłatami administracyjnymi związanymi ze złożeniem wniosku.
Po otrzymaniu pozytywnej decyzji udzielającej koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie Przedsiębiorca może przystąpić do następnej fazy prac.

Projekt prac geologicznych
Dla prowadzenia prac wiertniczych mających na celu udostępnienie poziomu wodonośnego niezbędnym jest wykonanie Projektu Prac Geologicznych (PPG). Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z 19 grudnia 2001 r. w sprawie projektów prac geologicznych (Dz.U. 153, 1777). Projekt Prac geologicznych powinien określać:
cel zamierzonych prac, sposób jego osiągnięcia wraz z określeniem rodzaju wymaganej dokumentacji geologicznej,
harmonogram prac,
przestrzeń w obrębie której mają być wykonywane prace geologiczne,
przedsięwzięcia konieczne ze względu na ochronę środowiska.
Jeżeli zrzut wody odbywał się będzie do cieku lub akwenu powierzchniowego, wymagane będzie pozwolenie wodno-prawne wraz z oceną wpływu na środowisko.
Jeżeli woda będzie wtłaczana do odwiertu chłonnego, to nie potrzeba nic więcej, niż jest w PPG. Od 01.01.2004 r. wtłaczanie wód termalnych do złoża odwiertem chłonnym nie podlega pod przepisy Prawa wodnego i ujęte jest w koncesji na wydobycie i wtłaczanie.

Pozwolenie wodno-prawne na zrzut
W celu prowadzenia prac wiertniczych oraz badań poziomu wodonośnego niezbędnym jest wykonanie Operatu wodno-prawnego na zrzut ścieków (Ustawa Prawo wodne z 18 lipca 2001 r. Dz.U. 01.115.1229) oraz uzyskanie decyzji Pozwolenia wodnoprawnego na zrzut ścieków.

W oczekiwaniu na Decyzję Ministerstwa Środowiska, Przedsiębiorca może przystąpić do procedury przetargowej na wyłonienie wykonawcy prac wiertniczych, geofizycznych, nadzorów i dozorów prac geologicznych.
Faza III – Wykonawcza

Prace wiertnicze, prace geofizyki wiertniczej, próbna eksploatacja.
Pozwolenie wodnoprawne na zrzut wód
Dokumentacją hydrogeologiczna
Zatwierdzenie dokumentacji hydrogeologicznej
Wniosek o koncesję na eksploatację

Prace specjalistyczne związane z udostępnieniem horyzontu wodonośnego oraz jego opróbowaniem muszą być prowadzone przez specjalistyczne firmy będące, w myśl obowiązujących przepisów, zakładem górniczym.
Koszt prac geologicznych uzależniony jest od szeregu czynników m.in: głębokości wiercenia, metody udostępnienia horyzontu wodonośnego, rodzaju i ilości prób, ilości badań geofizycznych w odwiercie, badań horyzontu wodonośnego, etc.

Wykonanie prac wiertniczych
Następnym krokiem jest wyłonienie firmy wiertniczej, która będzie wykonawcą prac geologicznych. Prace winny być wykonywane przez firmy posiadające stosowne uprawnienia górnicze. Po podpisaniu umowy z taką firmą należy dokonać niezbędnych zgłoszeń w urzędzie miasta lub gminy oraz Okręgowym Urzędzie Górniczym (OUG).
Wszystkie prace wiertnicze, geologiczne oraz badawcze prowadzone podczas udostępniania poziomu wodonośnego prowadzone są na podstawie Planu Ruchu Zakładu Górniczego. Plan Ruchu ZG zatwierdzany jest przez OUG.

Dokumentacja hydrogeologiczna
Po przeprowadzeniu wszystkich robót geologicznych objętych PPG i zakończeniu prac wiertniczych sporządzana jest dokumentacja hydrogeologiczna (Rozporządzenie Ministra Środowiska z 19 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych wymagań jakim powinny odpowiadać dokumentacje hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie). Zawiera ona wyniki prac założonych w PPG, interpretacje wyników, określenie danych złożowych, wydobywczych i chłonnościowych. Opracowana w celu udokumentowania całości prac hydrogeologicznych.
Dokumentację tą przedstawia się w MŚ w Komisji Dokumentacji Hydrogeologicznych celem zatwierdzenia zasobów hydrogeologicznych ujęcia. Zatwierdzenie następuje w formie Decyzji.

Projekt zagospodarowania złoża
Następnym krokiem jest sporządzenie Projektu Zagospodarowania Złoża (Rozporządzenie Ministra Środowiska z 28 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać projekty zagospodarowania złóż (Dz.U. 157.1866). Projekt zagospodarowania złoża kopaliny ma na celu przedstawienie wykorzystania zasobów złoża przy uwzględnieniu warunków geologicznych, wymagań w zakresie ochrony środowiska, wymagań w zakresie bezpieczeństwa, technicznych możliwości wydobycia kopaliny i sposobu eksploatacji oraz uwarunkowań ekonomicznych.

Ocena oddziaływania na środowisko
Ocena oddziaływania na środowisko jest istotnym opracowaniem składanym w MS wraz
z wnioskiem o koncesję, opisująca wpływ na środowisko przedsięwzięć opisanych
w projekcie zagospodarowania złoża. (Ustawa Prawo ochrony środowiska z 27 kwietnia 2001r. (Dz.U.01.62.627 z późn. zmian.) – Rozdział 2)

Wniosek o koncesję na wydobywanie i zatłaczania
Wniosek o koncesję na wydobywanie i zatłaczanie wód termalnych składa się w MŚ. Ustawa Prawo geologiczne i górnicze z 04 lutego 1994 r (Dz.U. 94.27.96 z późn. zmian.) określa szczegółowe wymagania, niezbędne dokumenty oraz tryb postępowania mające na celu uzyskanie koncesji.
Ważniejsze dokumenty będące załącznikami do wniosku koncesyjnego to:
a.decyzja zatwierdzająca dokumentację geologiczną złoża kopaliny oraz prawo własności tej dokumentacji,
b.projekt zagospodarowania złoża,
c.ocena przewidywanego wpływu wydobycia kopaliny na środowisko,
d.dokumenty potwierdzające prawo rozporządzania nieruchomościami, na których zlokalizowane są odwierty,
e.dokumenty dotyczące podmiotu gospodarczego ubiegającego się o koncesję.
Koncesji w zakresie wydobywania wód termalnych w rozumieniu Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 grudnia 2001 r. w sprawie złóż wód podziemnych zaliczanych do solanek, wód leczniczych i termalnych oraz złóż innych kopalin leczniczych, a także zaliczenia kopalin pospolitych z określonych złóż lub jednostek geologicznych do kopalin podstawowych (Dz.U.156.1815) § 3 – wody podziemne, które na wypływie mają temperaturę co najmniej 200C – udziela minister właściwy do spraw środowiska.
Udzielona koncesja powinna określać:
1.rodzaj i sposób prowadzenia działalności objętej koncesją
2.przestrzeń w granicach której ma być prowadzona ta działalność
3.okres ważności koncesji ze wskazaniem terminu rozpoczęcia działalności
4.cel, zakres, rodzaj i harmonogram prac geologicznych
5.wymaganą dokładność rozpoznania geologicznego.

Ustalenie obszaru górniczego i terenu górniczego
We wniosku o koncesję określa się obszar górniczy i teren górniczy. Decyzją Ministra Środowiska zostaje on zatwierdzony i wpisany w rejestr obszarów górniczych. (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 10 grudnia 2001 r. w sprawie rejestru obszarów górniczych Dz.U.148.1660)

Umowa o użytkowanie górnicze
Na podstawie Decyzji o koncesji Inwestor podpisuje ze Skarbem Państwa umowę o użytkowanie górnicze. (Ustawa Prawo geologiczne i górnicze z 04 lutego 1994 r (Dz.U. 94.27.96 z późn. zmian.).

Faza IV – Eksploatacja

Powołanie zakładu górniczego – Plan Ruchu Zakładu Górniczego
Z chwilą uzyskania koncesji na wydobycie oznaczonej kopaliny podstawowej Przedsiębiorca zobowiązany jest do utworzenia Zakładu Górniczego będącego wyodrębnionym technicznie i organizacyjnie zespołem środków służących do bezpośredniego wydobywania kopaliny ze złoża w granicach obszaru górniczego określonego w koncesji. Do wyodrębnionego zespołu środków zaliczyć należy załogę górniczą, górnicze obiekty budowlane i związane z nimi urządzenia technologiczne.
Ruch Zakładu Górniczego może odbywać się na podstawie zatwierdzonego Planu Ruchu pod kierownictwem i dozorem osób posiadających odpowiednie kwalifikacje. (Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 14.06.2002 r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych (Dz.U.29, poz. 840)
Plan Ruchu podlega zatwierdzeniu przez właściwy terytorialnie organ państwowego nadzoru górniczego tj. Okręgowy Urząd Górniczy w Warszawie (Rozporządzenie Prezesa R.M. z dn. 24.12.1998 r – Dz. U. Nr 162, poz. 1144).

Podjęcie działalności
Od chwili uzyskania zatwierdzenia obu części Planu Ruchu Przedsiębiorca może przystąpić do wydobycia wody termalnej i jej dalszego wykorzystania.

Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na eksploatację obowiązany jest utworzyć fundusz likwidacji zakładu górniczego. Wielkość odpisów na fundusz wynosi 3-10% odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych zakładu górniczego. Środki te gromadzone są na odrębnym rachunku bankowym.

Link http://szanujenergie.sgr.pl/?a=125&k=7&k1=13

Przegląd technologii   geotermalnych w Polsce

http://szanujenergie.sgr.pl/files/file/artyku%C5%82y/10-12-21%20%20dost%C4%99pne%20technologie.pdf

Prospekt firmy REHAU

http://www.rehau.pl/files/Prospekt_GEOTERMIA_PL.pdf

PRZYDATNOŚĆ WYBRANYCH OTWORÓW WIERTNICZYCH DLA POTRZEB GEOTERMII

W rozpatrywanym rejonie występowania poziomu liasowego znajduje się potencjalne miejsce zbytu energii cieplnej – miasto Sochaczew liczące ok. 32 tys. mieszkańców. Poszukiwano więc istniejących otworów wiertniczych w odległościach mniejszych niż 15 km od miasta. Na podstawie tego kryterium przyjęto do rozważań wykorzystanie otworów Sochaczew-1 i Sochaczew-3 zlokalizowanych w odległościach 2 – 9 km od miasta.

Analiza warunków złożowych występujących w otworach Sochaczew-1 i Sochaczew-3

Do powyższej analizy przydatności otworów wiertniczych dla pozyskania energii cieplnej przyjęto, jako główne, następujące kryteria: porowatość i przepuszczalność, miąższość, temperaturę, poziom statyczny wody w otworze, stan techniczny otworu. Dane z dokumentacji geologicznej zostały użyte do analizy hydrodynamicznej dolnej jury (J1) w pobliżu otworów Sochaczew-1, Sochaczew-2 i Sochaczew-3. Dane z testu odbudowy ciśnienia w otworze Sochaczew-3 w interwale 2465-2503 m zostały wyznaczone w oparciu o metodykę Hornera. Na jej podstawie zostały obliczone następujące parametry: średnia przepuszczalność 311,2 mD, miąższość 39 m, współczynnik filtracji 6,6 10-6 m/s, początkowe ciśnienie (na głębokości 2465 m ppt) 247,16 bar.

Dla wydajności 150m 3 /h, obliczony poziom depresji ciśnienia wynosi około 160m. Obliczony statyczny poziom wody wynosi ok. 80 m ppt (69m ppt dla „gorącego” otworu). Głowica otworu Sochaczew-1 jest usytuowana 30 m niżej w stosunku do otworu Sochaczew-3. Przedział 2650-2885 m (miąższość 205 m) w otworze Sochaczew-1 o litologii złożonej z prawie jednorodnego piaskowca (ok. 90%) ma średnią przepuszczalność 700mD, współczynnik filtracji 14.8 10-6 m/s. Przy użyciu niewielkiej depresji – 2,6 bar i przyjmując zerowy efekt skin możliwe jest osiągnięcie wydajności otworu dochodzącej do 150 m 3 /h. W dodatku statyczny poziom wody jest wysoki, tak więc eksploatacja wód termalnych może być ekonomicznie opłacalna. Temperatura zmierzona w stropie dolnej jury wynosi 70°C w otworze Sochaczew-1 i 68°C w otworze Sochaczew-3 (na głębokości 2499 m i odpowiednio 2483 m).

Stan techniczny otworu (stan zacementowania i orurowania oraz postęp korozji)

Brak jest rzetelnych informacji dotyczących korozji i stanu zacementowania kolumn rur stalowych. Istniejący wykres geofizyczny badania stanu cementowania jest słabej jakości, stąd właściwa analiza stanu odwiertu jest bardzo trudna. Bazując na danych osiągniętych podczas rekonstrukcji innego podobnego otworu (Mszczonów IG-1) [4], [5] można oczekiwać, iż przybliżony stan techniczny otworu (korozja) jest zadawalający. W przypadku złego stanu technicznego otworu należy rozważyć zapuszczenie dodatkowej kolumny tłocznej z „fiber glassu”.

Konstrukcja otworu Sochaczew-3 odpowiada schematowi:

rury 20″0 – 25 m

rury 13 3/8″ 0 – 450 m

rury 9 5/8″0 -1964 m

Korek cementowy znajduje się na głębokości 2126-1930 m i 30-0 m.

Należy nadmienić, iż przewód wiertniczy został pozostawiony w otworze, poniżej głębokości ok. 1930 m. Stąd przy planowaniu dalszych prac należy uwzględnić dodatkowe koszty związane ze zboczeniem otworu obok pozostawionej kolumny wiertniczej ponad 1930 m.

Określenie mocy pomp w otworze eksploatacyjnym i chłonnym

Określenie wymaganych mocy dla pomp głębinowych dla warstw wodonośnych wykonano dla odległości pomiędzy otworami równej 1200 m.

Jako przykładową konstrukcję odwiertu przyjęto: kolumnę eksploatacyjną 9 5/9” (2400m) zakończoną filtrem. Przyjęto, że pompa głębinowa umieszczona zostanie w kolumnie rur 13 3/8”. Jako straty ciepła przyjęto straty określone w czasie produkcji 1 miesiąca, zakładając liniową funkcję przebiegu zmian w odwiercie. W obliczeniach zaniedbano istnienie rozpuszczonych gazów z uwagi na stosunkowo niskie ich stężenie, badano zaś wpływ przesunięcia się punktu nasycenia solanki (ok. 5 bar) projektując instalację pompy zawsze powyżej ciśnienia punktu pęcherzyków (poniżej głębokości na której występuje punkt pęcherzyków) .

Zakładając konieczne ciśnienie na głowicy 10 bar można określić zarówno ciśnienie pompowania i moc elektryczną konieczne do eksploatacji wód termalnych. Zakładając całkowitą sprawność pomp równą 65% wyznaczono moc pompy 180kW. Ostateczny dobór wydajności eksploatacyjnych powinien być dokonany po wykonaniu odpowiednich testów produkcyjnych.

Zakładając statyczny poziom „zimnego” otworu jako 50 m ppt odpowiadające mu ciśnienie wynosi 5 bar. Straty ciśnienia przy wydajności 150 m 3 /h dla ustalonego schematu orurowania wynoszą ok. 2,3 bar. W przypadku zatłaczania wody termalnej do otworu Sochaczaw-3 nie jest konieczna dodatkowa pompa do zatłaczania. Konieczna represja na dnie otworu Sochaczew-3 (1,7 bar) została wyliczona na podstawie indeksu chłonności 90 (m 3 /h)/bar.

OSZACOWANIE MOCY CIEPLNEJ UZYSKANEJ Z WYBRANYCH DUBLETÓW DLA SUGEROWANYCH WARIANTÓW

Moc cieplna dostępna (3 MW) dla celów ciepłownictwa miejskiego oraz roczna produkcja energii cieplnej (23,5 GWh/rok) zostały oszacowane dla pojedynczego dubletu produkującego z wydajnością 150 m 3 /h.

Obliczenia zostały oparte na następujących założeniach:

* temperatura na wejściu do wymiennika ciepła wynosi 66°C;

* temperatura na wyjściu z wymiennika ciepła wynosi 47°C;

* ciepło właściwe solanki wynosi 3,7 kJ/(kg °C);

* gęstość solanki w warunkach złożowych wynosi 1,060 kg/m 3 ;

* odwierty eksploatują przez 8000 godzin w roku z wyd. maksymalną 150 m 3 /h w okresie grzewczym, poza okresem grzewczym z wyd. średnią 80 m 3 /h.

OCENA KOSZTÓW INWESTYCYJNYCH

Ocena kosztów inwestycyjnych instalacji powierzchniowych oparta jest na założeniach przedstawionych powyżej oraz uwzględnia następujące elementy:

* zakup rurociągu podziemnego i jego instalacja,

* zawory, armatura i wyposażenie odcinka rurociągu od odwiertu do wymiennika ciepła (wliczono motylkowy zawór regulujący), * wyposażenie azotowe wraz z jego rurociągami,

* system filtrów wstępnych (zmontowany),

* filtr końcowy (zmontowany),

* automatyka i oprzyrządowanie systemu wykrywania wycieków z rurociągu (wliczono regulator poziomu, kable oraz analizator danych),

* system zasilania energią elektryczną (wliczono środki instalacyjne, szafkę wyłączników elektrycznych, przewody kablowe, itp.)

* prace przygotowawcze i budowlane [budynek mieszczący wymienniki ciepła, system zbiorczy danych oraz biuro (1000 m 2 )].

Dodatkowe koszty konieczne do pokrycia początkowych inwestycji oraz koszty utrzymania systemu pompującego oszacowano łącznie na 1,7 mln zł. Wyliczenie to oparto o założenie: wykorzystanie dwóch istniejących otworów (wydajność 150 m 3 /h). Czas życia dubletu powyżej 25 lat. Moc cieplna 3 MW, energia cieplna = 23,5 GW/rok. Uwzględniono dodatkowe koszty zakupu i serwis pompy wgłębnej, urządzeń powierzchniowych, konserwacji pompy (8000 zł/rok x 25 lat) i dwukrotnej wymiany w ciągu 25 lat. Zużycie energii elektrycznej przez pompę wgłębną (180 kW) 1650 MWh/rok. Oprócz wymienionych kosztów konieczne są dodatkowe nakłady związane z procesem ewentualnej rekonstrukcji otworów, instalacji filtrów wgłębnych i dodatkowych prac badawczych przy szczegółowym dokumentowaniu ujęcia. Koszty te szacunkowo oblicza się jako 4-6 mln zł. Podsumowanie kosztów zawiera tabela 2.

WNIOSKI

1. Kryteria odnośnie wykorzystania energii wód termalnych związane są z: odległością do źródła zbytu, dostępnością do zbiornika wód termalnych na głębokości większej niż 2km (lub o temperaturze powyżej 60°C), własnościami hydrogelogicznymi tych zbiorników. Jako pomocnicze kryteria wyróżnić należy: właściwości korozyjne wód, stan otworów, potencjał wytrącania się osadów mineralnych. Zastosowanie pomp ciepła pozwala na użycie wody termalnej o niższej temperaturze (np.40°C)

2. Pierwszym wskaźnikiem do oceny przydatności otworu (niezależnie od przyjętych kryteriów geotermalnych) do zastosowania dla potrzeb eksploatacji geotermalnej jest spełnienie przez niego kryterium ekonomicznego związanego z koniecznością budowy infrastruktury powierzchniowej łączącej istniejące otwory z pobliskimi odbiorcami energii oraz oszacowaniem zapotrzebowania na ciepło.

3. Z uwagi na duże koszty inwestycyjne należy rozważać wyłącznie dostawę ciepła dla dużych odbiorców – np. ciepłownie miejskie (miasto o wielkości co najmniej 10 tys. mieszkańców). To z kolei implikuje konieczność lokalizacji, co najmniej dwóch otworów w rejonie o dobrych własnościach hydrogeologicznych na głębokościach powyżej 2000m ppt (lub o temperaturze wyżej niż 60°C) w bliskiej odległości od takich miast.

4. Wydajność otworu rzędu 150-180 m 3 /h jest górną możliwą granicą wydobycia dla dubletu z uwagi na wzrastające zapotrzebowanie pompy w otworze eksploatacyjnym na moc elektryczną, a także z uwagi na ograniczenia związane z procesem zatłaczania

5. W trakcie zatłaczania wód do otworu chłonnego specjalną uwagę należy zwrócić na problemy depozycji minerałów w otworze i w złożu. Zjawiska te mogą mieć silny wpływ na techniczną i ekonomiczną sprawność systemu eksploatacyjno-chłonnego.

6. Zatłaczanie wód silnie korozyjnych do istniejącego wyposażenia wgłębnego może okazać się źródłem wielu kłopotów technicznych (m.in. utratą chłonności), dlatego należy zwrócić dużą uwagę na procedury minimalizacji procesu korozji.

7. Zastosowanie otworów wiertnicznych jako wymienników ciepła pozwala uzyskać od 100 kW do 250 kW ciepła (w połączeniu z wykorzystaniem pomp ciepła) do ogrzewania pojedynczych budynków (szkoły, hotele, itp.)

dr hab. inż Stanisław Nagy*,
prof. dr hab. inż Ludwik Zawisza*
*Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu,
Akademia Górniczo-Hutnicza, Kraków

Link  http://www.ekoenergia.pl/index.php?cms=32&plik=Geotermia.html

Kejow



Blockouty energetyczne w Polsce według prof. Żmijewski a polityka energetyczna rządu RP

Blockouty energetyczne-prof. Żmijewski a polityka

 Jedyna szansa aby światło nam nie zgasło jest zwrot inwestycji w stronę energetyki odnawialnej i oszczędności energetycznej. Stan OZE w Polsce jest podobny do stanu wałów przeciwpowodziowych. Kiedy zwiększy się zapotrzebowanie na energię elektryczną grożą nam blackout’y – powiedział prof. Żmijewski, Sekretarz Generalny  Społecznej Rady Narodowego Programu Redukcji Emisji, jednego z panelistów w dyskusji na temat odnawialnych źródeł energii podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego.

Mamy kilkadziesiąt tysięcy wniosków o przyłączenie nowych mocy, kilka tysięcy zgód na przyłączenie i kilkaset rzeczywistych przyłączeń. Nieprawdziwi inwestorzy w OZE zdominowali rynek i ten kto chce zainwestować musi najpierw odkupić pozwolenie

WNP.PL

PRZYCZYNY OSTRZEŻENIA O BLACKOUCIE 

Energetyka łączyła się, dzieliła, konsolidowała, konferowała – profesor Żmijewski, podówczas szef Polskich Sieci Elektroenergetycznych był częstym prelegentem – a sieci jak czekały na modernizację, tak czekają. Dziś chmary czarnowidzących ekspertów podsumowują lokalne blackouty dramatycznymi apelami, przypominając, że polskie elektrownie mają po 30-40 lat, że sieć jest jeszcze starsza i że potrzeba kilkadziesiąt miliardów złotych na modernizację.

Antypressblog

ANALIZA BLACKOUTu z 2006

Żmijewskiego nie przekonuje tłumaczenie spółki PSE Sieci „Operator”, że przyczyną awarii mogło być również zwiększone zapotrzebowanie w regionie warszawskim „w związku z użytkowaniem urządzeń chłodzących” – jak napisał w komunikacie PSE „Operator”.

– Polska to nie Kalifornia i nie sądzę, by istniało tak wielkie zapotrzebowanie na prąd w związku z działaniem klimatyzatorów i lodówek – powiedział Żmijewski.

Podobnego zdania o stanie polskich sieci przesyłowych jest Witold Zdunek ze Stowarzyszenia Polskich Energetyków (SPE).

– Stan tych sieci jest tragiczny, wiele z nich, w tym również najwyższego napięcia, ma po trzydzieści lat, a ich konserwacja polega na malowaniu słupów – powiedział Zdunek. Jego zdaniem to nie utrata mocy była przyczyną awarii. – Mocy mamy nadmiar – twierdzi ekspert SPE.

PAP/CENTRALNE OGRZEWANIE
 

OPINIA I PROGRAM MINISTERSTWA GOSPODARKI W 2009

„Polski sektor energetyczny stoi obecnie przed istotnymi problemami: sytuacja gospodarcza nie sprzyja działaniom rozwojowym, do tego nakłada się wysokie zapotrzebowanie na energię elektryczną, nieadekwatny rozwój systemu przesyłu prądu i gazu czy wahania cen na światowych rynkach. To wszystko wymusza opracowanie nowego podejścia” – oceniła Strzelec-Łobodzińska.

Zgodnie z „Polityką energetyczną Polski do 2030 roku” udział odnawialnych źródeł energii w całkowitym zużyciu w Polsce ma wzrosnąć do 15 proc. w 2020 roku i 20 proc. w roku 2030. Planowane jest także osiągnięcie w 2020 roku 10 proc. udziału biopaliw w rynku paliw. Zdaniem Strzelec-Łobodzińskiej, ważnym elementem systemu odnawialnych źródeł energii będzie budowa farm wiatrowych na morzu, które są bardziej efektywne od działających na lądzie.

pap/wprost

ELEKTROWNIE GAZOWE W POLSCE WZMOCNIENIE ROLI GAZPROMU

Żródło GW

Eksperci Ernst & Young twierdzą, że wybudowanie terminalu oraz łączników zwiększy konkurencję. „Na krajowym rynku praktycznie niepodzielnie króluje monopolista PGNiG. Jesteśmy przekonani, iż tylko realizacja kosztownych inwestycji w połączenia transgraniczne połączona z rozbudową krajowej sieci przesyłowej oraz budową podziemnych magazynów gazu może zmienić monopolistyczną strukturę rynku gazu ziemnego” – stwierdzają eksperci. Wszystko to przyczyni się bowiem do wejścia na rynek alternatywnych dostawców.

Zapewnienie dostaw gazu będzie miało kluczowe znaczenie także dla energetyki. Coraz więcej firm energetycznych zastanawia się nad budowaniem elektrowni na gaz. Wprawdzie jest on jako paliwo droższy niż węgiel, który daje nam dziś 94 proc. prądu, ale emituje o połowę mniej CO2. A po 2020 r., kiedy zgodnie z unijną dyrektywą wszystkie polskie elektrownie będą kupować prawa do emisji dwutlenku węgla na aukcjach, może się okazać, że prąd z gazu będzie tańszy niż z węgla. W tej chwili kilka koncernów energetycznych przymierza się do budowy bloków na gaz (patrz mapka). W sumie ich moc wyniesie od 2 do 3 tys. megawatów. Jeśli powstaną, będą zużywać rocznie 4 mld m sześc. gazu. Dziś zużywamy 14,5 mld m sześc., więc eksperci Ernst & Young szacują, że w 2020 r. konsumpcja gazu wzrośnie do 22 mld m sześc.

„Przeprowadzone przez nas analizy potwierdzają sens i konieczność przeprowadzenia działań dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego w Polsce” – czytamy w konkluzji raportu.

GW

ELEKTROWNIE W POLSCE

MINISTERSTWO GOSPODARKI O ENERGETYCE ATOMOWEJ

Inwestycje w nowe moce wytwórcze, sieci przesyłowe i dystrybucyjne w sektorze elektroenergetycznym i paliwowym oraz koszty wdrożenia energetyki jądrowej w Polsce to główne tematy poruszane podczas panelu dyskusyjnego „Inwestycje zapewniające bezpieczeństwo energetyczne”. W dyskusji, która odbyła się 2 czerwca 2010 r. w ramach Europejskiego Kongresu Gospodarczego, udział wzięła wiceminister gospodarki Hanna Trojanowska.

Budowa pierwszej elektrowni jądrowej w Polsce to ogromna inwestycja. Obecnie nakłady na 1 MW zainstalowanej mocy szacuje się na 3-3,5 mln euro – powiedziała Pełnomocnik Rządu ds. Polskiej Energetyki Jądrowej. – Inwestor musi brać pod uwagę także koszty związane z tworzeniem całej infrastruktury prawnej i instytucjonalnej dla sektora jądrowego – dodała.

Zdaniem wiceminister wysokie koszty nie odstraszają jednak potencjalnych inwestorów. – Od samego początku staramy się o jak największe zaangażowanie krajowego przemysłu w proces wdrażania energetyki jądrowej w Polsce – powiedziała wiceminister Trojanowska. – Zainteresowanie firm energią atomową zwiastuje wręcz pewien boom inwestycyjny w sektorze – zauważyła. Zwróciła jednak uwagę, że do realizacji tego typu przedsięwzięć konieczny jest wysoki poziom kompetencji i doświadczenia oraz wielka doza odpowiedzialności. 

Ministerstwo Gospodarki

PODSUMOWANIE

Zdaniem Najwyżej Izby Kontroli budowaniu nowych sieci oraz remontom istniejących przeszkadzają biurokratyczne procedury. – Brak rozwiązań legislacyjnych tworzących pozafinansowe instrumenty wsparcia inwestycji w odbudowę i rozwój mocy wytwórczych oraz sieci przesyłowych i dystrybucyjnych, a także niezrealizowanie istotnych elementów polityki energetycznej stwarzają wzrastające ryzyko niezdolności spółek energetycznych do zapewnienia ciągłości i niezawodności dostaw energii elektrycznej .

Polityka taryfowa cen energi prowadzona przez URE jest hamulcem w zakresie inwestycji i faktycznie zwiększa ryzyko pułapki dla bazowych elektrowni wegłowych w zakresie emisji CO2.

Zły stanu energetyki odnawialnej w Polsce jest, według Cylwika i innych , brak kapitału na m.in. zakładanie upraw energetycznych do pozyskania biomasy do produkcji energii cieplnej, elektrycznej oraz biogazu oraz wydanie niezwykłej ilości zezwoleń na elektrownie wiatrowe osobom nię dędącym inwestorem.

Pomysł z energetyką jądrową i blokowanie  inwestycji dla energii geotermalnych (głębokich) i umacnianie pozycji Gazpromu dla elektrowni gazowych to wyrażne sprzeczności w celach kierunkach polskiej energetyki. Czyste Emisje Weglowe to tylko przyczynek do uzyskania pozycji w limitach emisyjnych ale technologia CCS w zakresie skladowania podziemnego CO2 to zagrożenie dla środowiska naturalnego Polski.

Kejow