Jaronwoj Blog Warszawa Polska


Relacja filmowa z uroczystości pogrzebowych 4 członków załogi TU-154 z 36 SPLT
Kwiecień 25, 2010, 7:38 pm
Filed under: Paliwa, polityka

Film relacja z uroczystości pogrzebowych w Katedrze  Polowej Wojska Polskiego w Warszawie

Drugi pilot:                       mjr pil. Robert GRZYWNA
Technik pokładowy:      chor. Andrzej MICHALAK

Personel pokładowy:    Barbara MACIEJCZYK
Personel pokładowy:    Natalia JANUSZKO

http://www.youtube.com/watch?v=dSVpbBqjc1o

Życiorysy tragicznej zmarłej załogi samolotu TU-154

http://www.36splt.mil.pl/index.html

Kejow



Historia po 95 latach rzezi na Ormianach- Medz Jeghern
Kwiecień 25, 2010, 6:15 am
Filed under: polityka

Ormianie na całym świecie obchodzą 24 kwietnia   95-lecie ludobójstwa swoich rodaków w Imperium Osmańskim. Tego dnia w 1915 roku z rozkazu władz Imperium Osmańskiego rozpoczęły się pogromy i masowa deportacja Ormian, których ofiarami stało się około półtora miliona ludzi. Uroczystości upamiętniające te wydarzenia są organizowane dziś praktycznie w każdym zakątku planety, w którym żyją Ormianie. Ormiańska diaspora, która powstała na skutek działań władz osmańskich, liczy ponad 5 milionów ludzi, z których połowa żyje w Rosji.

Russia Voice

http://polish.ruvr.ru/main.php?lng=pol&q=12098&cid=99&p=24.04.2010

OBCHODY W 2010

Kilkadziesiąt tysięcy ludzi przemaszerowało w sobotę, w 95 rocznicę masakry Ormian w latach 1914-15 w ówczesnym imperium osmańskim, przez centrum stolicy Armenii Erywania. Rocznica w tym roku przypada na czas napięć w stosunkach między Armenią a Turcją.  Długa procesja skierowała się pod pomnik na wzgórzu nad stolicą, aby złożyć kwiaty w hołdzie ofiarom eksterminacji, która według Armenii była ludobójstwem. Turcja sprzeciwia się określaniu terminem ludobójstwo masakr Ormian.  Podczas uroczystości prezydent Armenii Serż Sarkisjan powiedział, że uznanie przez społeczność międzynarodową eksterminacji Ormian za ludobójstwo jest nieuniknione.

Od dziesięcioleci sprawa masakry Ormian utrudnia stosunki między Armenią a Turcją. W czwartek premier Turcji Recep Tayyip Erdogan oświadczył, że jego kraj wciąż chce zbliżenia z Armenią. Erywań poinformował wcześniej tego dnia o zamrożeniu ratyfikacji umowy o normalizacji stosunków z Turcją, która stawia warunki ratyfikacji. Tę Turcja uzależnia od ustępstw Armenii wobec Azerbejdżanu w kwestii Górskiego Karabachu – enklawy na terenie Azerbejdżanu, zamieszkanej przez Ormian. Enklawa faktycznie oderwała się od Azerbejdżanu. Upamiętnienie masakry Ormian ma co roku miejsce w dniu 24 kwietnia, w rocznicę aresztowania w 1915 roku w Konstantynopolu (obecny Stambuł) ponad 200 intelektualistów i przywódców ormiańskich. Zapoczątkowało ono fale masakr i deportacji, które trwały aż do 1917 roku. Według Armenii zginęło wówczas ponad 1,5 miliona Ormian. Turcja mówi jedynie o 300-500 tysiącach, twierdząc jednocześnie, że nie padły one ofiarami celowej eksterminacji, tylko chaosu panującego w ostatnich latach osmańskiego imperium.

Źródło: PAP

Ormiański odwet

Ormiańska historiografia postrzega Ormian wyłącznie jako ofiary. Jednak sytuacja uległa odwróceniu, kiedy w 1916 r. wojska rosyjskie wspierane przez ormiańskich ochotników opanowały niemal całą Anatolię Wschodnią. W niektórych miejscach armia osmańska zmuszała ludność muzułmańską do ewakuacji, w innych – ucieczkę owej ludności wywołał lęk przed ormiańskim odwetem. Nie był on bezpodstawny. Jak zauważa polski osmanista Dariusz Kołodziejczyk: „Podczas gdy […] Rosjanie posuwali się w głąb Anatolii, wielu towarzyszących im Ormian wzięło rewanż na muzułmańskich mieszkańcach kraju”.

Opisy zbrodni dokonanych na muzułmańskich cywilach znajdują się w relacjach zarówno oficerów rosyjskich, neutralnych świadków, jak i w ówczesnych źródłach ormiańskich. Trzymając się bardzo ściśle ONZ-owskiej definicji ludobójstwa, można za nie uznać – choć na zdecydowanie mniejszą skalę niż zbrodnie reżimu Młodych Turków – niektóre masakry całych wsi i miasteczek dokonane przez Ormian.

Według osmańskiego spisu ludności przeprowadzonego w 1912 r. Anatolię zamieszkiwało ponad 14 mln muzułmanów. W 1922 r. kolejny spis wykazał, że w wyniku wojny ich populacja zmniejszyła się o blisko 2,5 mln (ok. 20 proc.). Proporcjonalnie najwięcej ludności utraciły regiony, do których roszczenia wysuwali Ormianie i które były niemal w całości okupowane podczas wojny przez armię carską. W prowincji Wan liczba muzułmanów zmniejszyła się o 60 proc., a w Bitlisie – o ponad 40 proc. Część z nich została wypędzona i przeżyła na zachodzie Turcji. Wielu zmarło już na ziemiach znajdujących się pod kontrolą osmańską. Wśród ofiar muzułmańskich w odróżnieniu od Ormian proporcjonalnie większą część stanowili żołnierze i partyzanci.

Ormianie dzielą odpowiedzialność za zbrodnie z armią rosyjską. Straty muzułmańskiej ludności cywilnej były co najmniej kilkakrotnie mniejsze – a biorąc pod uwagę liczebność obu grup, różnica ta jest jeszcze większa niż liczba zabitych Ormian. We wschodniej Anatolii po stronie rosyjskiej zostały jednak skupiska muzułmanów, zaś po stronie tureckiej Ormianie niemal zupełnie zniknęli.

Adam Balcer  szef projektu tureckiego Ośrodka Studiów Wschodnich

http://niniwa2.cba.pl/turecko-ormianskie_rozrachunki_z_historia.htm

Publiczne uznanie ludobójstwa przez Turcję

Kraje uznające, że masakry i deportacje Ormian były ludobójstwem to m.in. Urugwaj, Chile, Argentyna, Rosja, Kanada, Liban, Belgia, Grecja, Włochy, Watykan, Francja, Szwajcaria, Słowacja, Holandia, Polska, Litwa i Cypr.

http://www.wprost.pl/ar/193374/Turcja-po-raz-pierwszy-upamietnia-ofiary-rzezi-Ormian-sprzed-95-lat/

Angielskie tłumaczenie braku międzynarodowej reakcji na mord

Ową wstrzemięźliwość Zachodu Winston Churchill tłumaczył następująco: „Ropa Mosulu okazała się droższa od krwi Ormian”.

Eksterminacja

24 kwietnia 1915 roku rządzący Turcją triumwirat – Enwer Pasza, Talaat Pasza i Dżemal Pasza – wydał rozkaz rozpoczęcia masowych wysiedleń i mordowania Ormian. Minister spraw wewnętrznych Taalat-Pasza pisał: „Rząd zdecydował się na totalną eksterminację Ormian (…) Ci, którzy sprzeciwią się temu rozkazowi, nie mogą być urzędnikami państwowymi”. Zabijanie zaczęło się od inteligencji: księży, nauczycieli, lekarzy, pisarzy itd.

24 kwietnia zapoczątkowano też tzw. akcję deportacyjną. Tak opisuje ją brytyjski historyk David Marshall Lang: „Niemowlęta zabierano do ‚sierocińców’, które okazywały się jamami wykopanymi w ziemi: wrzucane tam dzieci żywcem grzebano pod stosem kamieni. Z kobiet i starców formowano karawany i zmuszano do pieszego wielosetkilometrowego marszu w kierunku Aleppo i innych punktów zbiorczych na terenie Syrii. Po drodze napadały na nie bandy, którym władze pozwalały na mordowanie deportowanych i grabież ich dobytku. Deportowanym nie dawano ani pożywienia, ani wody, wielu rychło utraciło zmysły i zmarło z pragnienia. Po nocach eskortujący żandarmi zabawiali się rozbierając do naga każdą przystojną dziewczynę, która im wpadła w oko, i zmuszając do udziału w rozmaitych erotycznych perwersjach. Kończyło się to zazwyczaj wypruwaniem kiszek i odcinaniem piersi ofiar; wiele tak okaleczonych zwłok, wrzuconych do Tygrysu i Eufratu, prąd wyrzucał na brzeg w dole rzeki.”

Największym cmentarzyskiem Ormian stała się pustynia Del-el-Dzor, gdzie zmarło z głodu, pragnienia i epidemii chorób kilkaset tysięcy spędzonych tam pod przymusem osób. Wiele tysięcy Ormian, ratując życie, uciekło za granicę.

Młodoturecki plan powiódł się – o ile jeszcze w 1912 roku w imperium osmańskim mieszkało 2,1 mln Ormian, o tyle w 1922 roku było ich już tylko 150 tys. Jeszcze w sierpniu 1915 roku Taalat-Pasza oświadczył z dumą, że przez trzy miesiące rzezi dokonano tego, czego sułtan Abdulhamid nie mógł dokonać przez 30 lat: kwestia ormiańska przestała istnieć.

Mord na Ormianach dokonał się przy obojętnej postawie świata zachodniego. Jedynie nieliczni jego przedstawiciele, tacy jak np. Anatol France, Fridtjof Nansen czy Arnold Toynbee, głośno protestowali przeciw tureckiemu barbarzyństwu.

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/I/IH/rzez_ormian1915.html

Sprawę ludobójstwa na Ormianach z Karabachu opisałem na Forum Rosja- Polska

http://bezwodkinierazbieriosz.salon24.pl/159617,kejow-genocyd-gorny-karabach

Najlepszy komentarz rosyjskojęzyczny ;

Топорно работаете, Пан пропагандист.

PODSUMOWANIE

Kocioł etniczny na południowym Wschodzie wrze w regionie dochodzi do regularnych działań wojskowych. Był to pierwszy przypadek gdzie kraje Zachodu zachowały milczenie , w obawie o utratę interesu paliwowego. Tło wojny religijnej jest drugorzędne.

Kejow



KL Ravensbruck ocalić od zapomnienia martyrologię kobiet – BRPO
Kwiecień 24, 2010, 6:07 pm
Filed under: polityka

KL Ravensbruck ocalić od zapomnienia martyrologię kobiet – BRPO

 

Spotkanie zorganizowano w ramach projektu „Odzyskać z niepamięci” realizowanego przez Fundację na Rzecz Kobiet „Ja Kobieta” oraz Klub Kobiet Ravensbrueck zrzeszający byłe więźniarki obozu. Współpraca zaowocowała publikacją „Odzyskać z niepamięci – moje wspomnienia o Ravensbrueck”, w której zawarto wywiady przeprowadzone przez młode wolontariuszki fundacji z byłymi więźniarkami obozu.

„Robimy to po to, by dzieci, wnuki dostrzegły swoich najbliższych świadków historii, spojrzały na nich inaczej i dostrzegły, że mają coś ważnego do powiedzenia” – mówiła prezeska Fundacji „Ja Kobieta” Hanna Nowakowska.

Jak podkreśliła, projekt jest przykładem działania międzypokoleniowego, który przeciwdziała dyskryminacji ze względu na wiek, znosząc bariery pomiędzy generacjami. Potwierdzają to wolontariuszki, które wzięły udział w projekcie.

„Poznałam kobiety, którym należy postawić pomnik za odwagę i pogodę ducha. Współczesne problemy bledną wobec tego, co bohaterki przeżyły w swojej młodości – strach, śmierć najbliższych, ciężka praca, głód, niewola i wieloletnie wyczekiwanie na wolną Polskę. A z drugiej strony wiara w ludzi, miłość do życia, zupełny brak nienawiści, aż w końcu przebaczenie. Dzięki tym rozmowom jestem jeszcze bardziej związana ze swoim krajem i odczuwam dumę, że jestem Polką” – mówiła Paulina Gotfryd, wolontariuszka projektu.

Podczas spotkania zaprezentowano publikację „Odzyskać z niepamięci – moje wspomnienia o Ravensbrück”. Wstęp do publikacji napisał i zorganizował to spotkanie Rzecznik Praw Obywatelskich Janusz Kochanowski, który 10 kwietnia zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem które omówił zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich.

W przedmowie do publikacji zmarły Rzecznik Praw Obywatelskich, dr Janusz Kochanowski napisał: „Ta książka poruszy Wasze serca. Poznacie ogrom ludzkiego cierpienia, poniżenia, strachu, bólu i śmierci. (…) To wszystko przybliżą Wam nie reporterzy czy powieściopisarze, lecz żywi bohaterowie i świadkowie tamtego dramatu. Wspaniałe, dzielne i mądre kobiety, które nie dały się złamać nazistom. (..) Ta książka pozwala nam również lepiej zrozumieć, czym w codziennej praktyce był nazizm, ideologia żywiąca się nienawiścią i pogardą, wprowadzająca kategorię podludzi. W KL Ravensbrück były zarówno liczne więźniarki polityczne (m.in. Niemki, Polki, Serbołużyczanki), jak i Żydówki, Sinti, kobiety narodowości romskiej, Świadkowie Jehowy, a także lesbijki i prostytutki oraz wiele dzieci. Przez obóz przeszło 132 tys. kobiet 28 narodowości, zginęło około 92 tysiące, w tym ok. 40 tysięcy Polek. (…) Bohaterki tej książki kierują do młodych ludzi słowa o potrzebie zachowania godności, o roli wartości w życiu, ale także podkreślają niezbędność budowania dobrych relacji z sąsiadami naszego kraju, ponad historycznymi uprzedzeniami i podziałami, w imię przyszłości”.

Księga kondolencyjna w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich 23.04.2010

Księga kondolencyjna w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich 23.04.2010

Wśród gości była doktor Wanda Półtawska, która w obozie spędziła 4 lata, w grupie poddanej nieludzkim eksperymentom medycznym. Podkreślała, że wiedza o Ravensbrück jest ważna przede wszystkim dla młodego pokolenia. Mówiła o tym, że konieczne jest staranne opracowanie historyczne dokumentów, które się zachowały. Doktor Półtawska dodała, że nie chodzi o to, aby wytykać zbrodnie zbrodniarzom, ale żeby przestrzec człowieka, że każdy może stać się w pewnych warunkach jednym z nich

Wywiad z Zastępcą Rzecznika Praw Obywatelskich jako Bloger Kejow

Złożyłem kondolencje  oraz spytałem czy będzie kontynuowany Oficjalny Blog  BRPO na Salonie24.pl

Odpowiedź była twierdząca , do czasu wybrania nowego RPO zmian nie będzie.

Pytanie bez odpowiedzi

Dlaczego żołnierze Armii Czerwonej po wyzwoleniu obozy gwałcili więźniarki z KL Ravensbruck

Źródło: opowiadania byłych więźniarek – relacja w programie Planete dnia 11.03.2009

 

Linki

http://www.kobieta50plus.pl/news/1,32976,kobiety-ravensbruck-relacje-ze-spotkania

http://www.tvp.info/informacje/ludzie/65-lat-po-wyzwoleniu-ravensbrck/1695061

http://tajchert.w.interia.pl/

http://jtajchert.w.interia.pl/zyciorysyII.htm

http://www.maedchen-kz-uckermark.de/



Przywrócić pamięć o Ravensbrück u Rzecznika Praw Obywatelskich

W dniu 23 kwietnia 2010 roku w siedzibie Rzecznika Praw Obywatelskich odbyło się spotkanie upamiętniające 65 rocznicę wyzwolenia obozu w Ravensbrück- Salon 24.pl dostał zaproszenie na oficjalnym blogu RPO..

W obchodach wzieli udział:

Dr. Wanda Półtawska , Z-ca RPO Stanisław Trociuk 23.04.2010

Dr. Wanda Półtawska , Z-ca RPO Stanisław Trociuk 23.04.2010

Panie z Klubu Kobiet Ravensbrück, przewodniczący Zarządu Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie oraz wolontariusze i przedstawicielki Fundacji na Rzecz Kobiet „Ja Kobieta”. Zaproszenie otrzymał Salon24.pl z uwago na szczególny charakter lekcji patryjotyzmu udzielonej przez Żywych Świadków Historii.

http://www.kobieta50plus.pl/news/1,32947,odzyskac-z-niepamieci

B.wieżniarki z KL Ravensbruck Niemcy u Rzecznika Praw Obywatelskich

B.wieżniarki z KL Ravensbruck Niemcy u Rzecznika Praw Obywatelskich

Konferencja jest dziełem zbiorowym, efektem współpracy istniejącego od 1946 r. Klubu Byłych Więźniarek Obozu Koncentracyjnego Ravensbrück, Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”, Fundacji „Ja Kobieta” zajmującej się problemami starszych kobiet, mającego podobny cel portalu społecznościowego www.kobieta50plus.pl.

Alicja Gawlikowska Przew. Klubu Kobiet Ravensbruck

Alicja Gawlikowska Przew. Klubu Kobiet Ravensbruck

Obie wspomniane fundacje realizują też projekt „Odzyskać z niepamięci – Solidarność pokoleń czyli spotkania z kobietami, które przeżyły obóz w Ravensbrück”, a jednym z celów jest znalezienie odpowiedzi na pytania: Jak starsi (w tym kobiety) postrzegają stosunek młodych do ich traumatycznych przeżyć? Co jest dla nich ważne w kontaktach z młodszym pokoleniem? Jak wesprzeć porozumienie starszych z młodymi?

Elisabeth Haag Niemcy skrzypaczka 23.04.2010

Elisabeth Haag Niemcy skrzypaczka 23.04.2010

W ramach projektu ukaże się wkrótce książka ze wspomnieniami więźniarek i przedmową dr. Janusza Kochanowskiego. Z-ca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk szeroko omówił udział tragicznie zmarłego RPO dr. Janusza Kochanowskiego.

Z-ca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk czyta przedmowe J.Kochanowskiego

Z-ca Rzecznika Praw Obywatelskich Stanisław Trociuk czyta przedmowe J.Kochanowskiego

Wspomniano o pomocy niemieckiej charytatywnej fundacji Oskara Kolbe , na tegoroczne obchody wyzwolenia pojechało tylko 8 byłych Winiarek do Ravensbruck.Istotną rolę odegrała Polsko Niemiecka Fundacja POJEDNANIE wypłacające odszkodowania i udzielająca pomocy więźniarkom z Ravensbruck

Przewodniczacy Fundacji Pol-Niemieckiej POJEDNANIE Dariusz Pawłoś

Przewodniczacy Fundacji Pol-Niemieckiej POJEDNANIE Dariusz Pawłoś

Kustosz Muzeum ZAMEK w Lublinie Wystawy Ravesbruck

Kustosz Muzeum ZAMEK w Lublinie Wystawy Ravesbruck

PODSUMOWANIE

jest potrzeba upowszechniania przemilczanej historii i martylogii kobiet w Ravenbruck poddawanych pseudomedycznym eksperymentom . Z uwagi na skład wieżniarek przeważającej cześci polska inteligencja i ruch Poslski Podziemnej – władze PRL zapomiały i przemilczały historię i tragedię wieżniarek z Ravensbruck.

Mam do tego osobiste odniesienie.

Proszę o publikację wspomnień b. wieżnów obozów hitlerowski i łagrów rosyjskich aby młode pokolenie nie zapomniało. To było przesłaniem zmarłego RPO dr. Janusza Kochanowskiego

PS.  Moja matka Zofia , Babcia Aleksandra oraz jedyna obecnie żyjąca we Wrocławiu  ciocia Bronisława  nr. 56750 były po wypędzeniu z Powstania Warszawskiego więźniami Ravensbruck od dnia 13,08,1944 a następnie wywiezione do niewolniczej pracy do KL Dachau w niemieckim Koncernie Zbrojeniowy AGFA Gevert.



Nowa książka Witolda Michałowskiego jest utrzymaniem  linii tematycznej o rurociagach i ich istotnej roli w gospodarce każdego kraju i roli służb specjalnych oraz polityki w tej newralgicznej dziedzinie

Słowo wstępne  napisał Jerzy Pomianowski

 Wspominając o suwerenności energetycznej Polskipo poprzednich doświadczeniach z 1992 gdzie Sąd Wojewódzki w Warszawiee zakazał rozpowszechniania treści w książce tematycznie pokrewnej pt. ” Przekręt stulecia” obecne wydabnie jest bardziej wyważone w ocena bardzo realistycznych bez lobbystycznego zacięcia oraz nie obliczna  na sensacyjny posłuch ale zawiera niezwykłe wątki mało znane z łam gazet.

Wydawca ksiązki ” Wydawnictwo von  Borowiecki” z Warszawy opatrzyło wydanie następujacym opisem

Książka ostrzega przez uzależnieniem energetycznym Polski od Rosji jako jedynego dostawcy ropy i gazu. Sprawa Gazociągu Północnego, który będzie omijał terytorium naszego kraju, jest dla autora szczególnie ważna, ponieważ eliminuje nas z europejskiego rynku.

Michałowski wie, co mówi, jest inżynierem od kilkudziesięciu lat specjalizującym się w budowie rurociągów. Udowadnia, że nigdzie na świecie budowa rurociągu nie jest sprawą wyłącznie gospodarczą, zawsze jest to też sprawa polityczna. Afery, jakie ujawnia, gigantyczne prowizje wypłacane w zamian za pozwolenie na budowę, układy biznesowo-polityczne, o jakich ogląda się filmy, budzą zdumienie, a nawet niedowierzanie u zwykłych ludzi.

Michałowski jest niestrudzony w walce o niezależność polskiej energetyki, w swojej walce ponosił też klęski, m.in. w 1992 roku, czyli już w III RP, sąd wydał zakaz publikacji jego książki „Tranzytowy Przekręt Stulecia”. Nie poddaje się jednak i wciąż ostrzega przed odradzającym się imperializmem rosyjskim.

ISBN978-83-60748-18-3

Dedykacja która otrzymałem od Autora dla Kejowa dotyczy o dziwo 10 przykazań

Kejow



Impeachment dla Prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowicza za, gaz i Krym

 Partia eksprezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki „Nasza Ukraina” wzywa do usunięcia Wiktora Janukowicza ze stanowiska przywódcy państwa w drodze zastosowania procedury impeachementu. Powodem stały się podpisane wczoraj porozumienia z Rosją w sprawie stacjonowania rosyjskiej Floty Czarnomorskiej w Sewastopolu. „Prezydent, który pogwałcił normy ukraińskiej konstytucji w tym, co dotyczy zakazu rozmieszczania na terytorium Ukrainy obcych baz wojskowych, musi być usunięty ze stanowiska w drodze zastosowania impeachementu,” – cytuje RBK oświadczenie „Naszej Ukrainy”. Zwolennicy Wiktora Juszczenki powzięli również podejrzenia co do tego, że nowy prezydent zamierza „oddać Rosjanom” branże krajowe, mające znaczenie strategiczne – budowę samolotów, energetykę atomową i podziemne magazyny gazu. Równocześnie, jak podało wczoraj dziennikarzom źródło w kołach dyplomatycznych, w Konstytucji zanotownao niedwuznacznie. że wykorzystywanie istniejących baz wojskowych na terytorium Ukrainy dla tymczasowego stacjonowania obcych jednostek wojskowym jest możliwe na gruncie zasad dzierżawy w trybie określonym przez międzynarodowe układy zawarte przez Ukrainę i ratyfikowane przez Radę Najwyższą.

Trybunał Konstytucyjny Ukrainy uznał za zgodną z prawem decyzję w sprawie przedłużenia terminu stacjonowania Floty Czarnomorskiej Federacji Rosyjskiej na terytorium Ukrainy. Poinformował o tym podczas brifingu w Kijowie minister spraw zagranicznych Konstantin Griszczenko. Wczoraj w Charkowie prezydenci Rosji i Ukrainy Dmitrij Miedwiediew i Wiktor Janukowicz podpisali porozumienie w sprawie przedłużenia okresu stacjonowania rosyjskiej Floty Czarnomorskiej w Sewastopolu na dalsze 25 lat po 2017 roku, kiedy upłynie termin ważności obowiązującego akutalnie porozumienia. Parlamenty obu krajów zamierzają rozpatrzyć kwestię ratyfikacji tego dokumentu jednocześnie – w dniu 27 kwietnia.

Głos Rosji

http://polish.ruvr.ru/main.php?lng=pol&q=12019&cid=99&p=22.04.2010

ZAKUP GAZU NA NOWYCH WARUNKACH

Ukraińskie Ministerstwo Paliw i Energetyki oraz Gazprom informują, że w tym roku Ukraina zwiększy ilość kupowanego gazu z 33,7 do 36,5 miliarda metrów sześciennych. Nie wiadomo, czy Kijów będzie miał możliwość sprzedaży nadwyżek paliwa.
Wcześniej premier Mykoła Azarow oświadczył, że Ukraina kupi tyle gazu, ile będzie w stanie zużyć. Zakontraktowana wcześniej ilość była zbyt duża. Szef ukraińskiego rządu zapewnił też, że władze w Kijowie będą zabiegały o obniżkę cen oraz o to, aby w w nowym porozumieniu nie było istniejącej dotychczas zasady „take or pay”. Oznaczałoby to, że Ukraina płaciłaby jedynie za kupiony gaz. Taki zapis byłby potwierdzeniem stanu obecnego bowiem mimo że Gazprom miał do tego prawo, w zeszłym roku i tak zrezygnował ze stosowania sankcji karnych wobec Naftohazu za niedobór paliwa. Wcześniej -według nieoficjalnych informacji mediów- Rosjanie zdecydowali się na uelastycznienie swoich kontraktów z firmami z Włoch, Niemiec, Francji i Turcji.
Gazprom informował wcześniej, że obniżka cen dla Ukrainy jest możliwa, jeśli ten kraj będzie kupować więcej paliwa.

http://www.polskieradio.pl/wiadomosci/swiat/artykul153043.html

KOMENTARZ Z GAZETY WYBORCZEJ

 

Podpisując umowy z Rosją, Janukowycz spłaca właśnie dług wobec oligarchów! Oni potrzebują starego, nieprzejrzystego systemu, by robić przekręty. Potrzebują taniego gazu, by ich zakłady przemysłu ciężkiego, chemicznego i innego przynosiły zyski. A jeśli te zakłady będą pracować, to ich pracownicy będą zadowoleni, że nie są bezrobotni. Może nie będą żyć jak na Zachodzie, ale nie najgorzej. I nie trzeba będzie tyle płacić za prąd ani gaz. Czyli nie najgorszy ten Janukowycz…

http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80277,7799398,Uklad_z_Rosja_chroni_ukrainskich_oligarchow.html

OCENA OŚRODKA STUDIÓW WSCHODNICH

Renegocjacja kontraktu gazowego, podpisanego przez premier Julię Tymoszenko w styczniu 2009 roku, jest jednym z głównych zadań nowych władz ukraińskich. Na mocy tej umowy Ukraina zmuszona jest płacić za rosyjski gaz jedną z najwyższych cen w Europie (obecnie 305 USD) i odbierać więcej surowca, niż potrzebuje. Premier Putin dał do zrozumienia, że Rosja może się zgodzić na zmniejszenie ceny surowca, ale oczekuje pewnych koncesji ze strony Kijowa, których jednak nie sprecyzował. Rosja chciałaby skłonić Ukrainę do uczestnictwa w unii celnej, tworzonej przez Rosję, Białoruś i Kazachstan oraz zapewne poszerzyć bezpośredni dostęp do ukraińskiego rynku gazowego. Strona ukraińska dopuszcza możliwość rozmów o drugim postulacie, ale stanowczo odrzuca pierwszy, gdyż oznaczałoby to fiasko projektu pogłębionej strefy wolnego handlu z UE. Rosyjski premier zasugerował jednocześnie, że ogłoszona kilka dni wcześniej ukraińska propozycja utworzenia konsorcjum gazowego z udziałem Gazpromu nie jest wystarczająca (Rosja chciałaby współwłasności ukraińskich gazociągów, a nie tylko ich dzierżawy). Rosyjskie stanowisko oznacza, że Moskwa jest zdeterminowana, aby wykorzystać niezwykle trudną sytuację gospodarczą Ukrainy do istotnej zmiany w stosunkach dwustronnych na swoją korzyść. Rozmowy gazowe mają być kontynuowane podczas wizyty prezydenta Dmitrija Miedwiediewa w Kijowie 20 maja.

http://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/tydzien-na-wschodzie/2010-03-31/nieudana-gazowa-wizyta-premiera-ukrainy-w-moskwie

OCENY PRASY ŚWIATOWEJ

„Wall Street Journal” zwracając uwagę, że umowa oznacza nie tylko umocnienie wpływów Rosji na Ukrainie, lecz również ułatwi Moskwie kontrolę nad regionem Morza Czarnego, a więc i nad Gruzją. „Umowa umacnia wpływy Moskwy wobec jej sąsiada z dawnego ZSRR po latach panującego między nimi napięcia. Jest także najnowszym sygnałem, że Rosja jest zdecydowana użyć swoich ogromnych zasobów energetycznych w celu odzyskania dominacji utraconej wraz z rozpadem ZSRR” – pisze „WSJ”.

„New York Times” w korespondencji z Moskwy zgadza się, że umowa sygnalizuje „zdecydowaną zmianę polityki (Ukrainy) i zwycięstwo Kremla” oraz odnotowuje krytyczne głosy opozycji. Kładzie jednak nacisk na jej stabilizujące oddziaływanie. „Oczekuje się, że porozumienie w sprawie bazy morskiej i dostaw gazu złagodzi napięcie, które utrzymywało się w ostatnich latach i miało reperkusje dla całej Europy” – pisze „NYT, przypominając zakłócenia w dostawach gazu do Europy wskutek sporu Rosji z Ukrainą.

Źródło PAP Tomasz Zalewski 22.04.2010

 

OPINIA WŁASNA

Niewątpliwie  Prezydent Janukowicz będzie budował nowy model współpracy z Unią Europejską na zasadzie dwóch własnych ośrodków władzy w Lwowie i Dniepropietrowsku, co potwierdza planowana wizyta w Brukseli. Ukraina wykorzysta synergię współpracy z Rosją na bazie „ przestrzeni gospodarczej WNP.

Gaz ziemny jest niezwykle skuteczną bronią dla stabilizacji sytuacji gospodarczej i politycznej. Rosja i Gazprom  do granic precyzji wykonują swój plan wpływu swoich interesów gospodarczych i politycznych zwłaszcza wobec Gruzji.

Stabilność gazowa Ukrainy to dobra prognoza dla Polski gdzie jedna z nitek tranzytowych biegnie do Polski przez Drozdowicze, co wobec słabości dywersyfikacji i braku interkonektorów gazowych jest istotna sprawa z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego Polski.

Kejow



Msza za Prezydenta RP Rynek Kraków 18.04.2010

W świątyni Mariackiej  zasiadło około 700 gości, w tym delegacje zagraniczne. Dla pozostałych władze Krakowa przygotowały na Rynku Głównym przed kościołem ok. 5 tys. miejsc siedzących. Mszy św. żałobnej za Lecha i Marię Kaczyńskich w Bazylice Mariackiej przewodniczy metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz.

Krakowski rynek 18.04.2010

Krakowski rynek 18.04.2010

Kraków modliwa za Prezydenta RP 18.04.2010

Kraków modliwa za Prezydenta RP 18.04.2010Telebeam na Kościele Mariackim 18.04.2010

Kraków telebeam Rynek 18.04.2010

Kraków telebeam Rynek 18.04.2010

Góral w zadumie Rynek Kraków 18.04.2010

Góral w zadumie Rynek Kraków 18.04.2010

Telebeam na Kościele Mariackim 18.04.2010

Telebeam na Kościele Mariackim 18.04.2010

 

Ps. Podziekowania za wspópracę anonimowemu fotografowi

Kejow