Jaronwoj Blog Warszawa Polska


Emigracja zarobkowa do Rosji – sposób
Czerwiec 30, 2009, 8:56 pm
Filed under: Doradztwo, polityka, Uncategorized | Tagi: , ,

Emigracja zarobkowa do Rosji – sposób

 

Publikacja The Russia of Voice

Rosja ma najlepsze warunki dla pracujących obcokrajowców

 Najbogatsi pracujący obcokrajowcy mieszkają w Rosji, Chinach i Hongkongu. Według badania brytyjskiego banku HSBC, prawie połowa pracujących w Rosji obcokrajowców zarabia ponad 200 000 dolarów rocznie, a 30% zarabia ponad 250 000 dolarów. W Hongkongu, Japonii, Szwajcarii i Indiach ich liczba wynosi 25-27%. Najgorszymi krajami pod względem pracy dla obcokrajowców są Australia i Belgia: 60% zarabia tam mniej niż 100 tysięcy dolarów rocznie. Prawie wszyscy obcokrajowcy, którzy wzięli udział w badaniu podkreślili, że ich dochód i inwestycje są w Rosji wyższe, niż w kraju ojczystym.

 

29.06.2009
Link

UMOWA między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej o warunkach podróży obywateli Rzeczypospolitej Polskiej i obywateli Federacji Rosyjskiej z 1992r.

CZY POLACY MAJĄ SZANSĘ GODNEJ PRACY W ROSJI

Formalności z zdobyciem wizy uprawniajacej do pracy jest w miarę prosta.

Link www.moskwa.trade.gov.pl/pl/download/file/f,698

Procedura i dokumenty

Warunki pracy

GAZETA PRAWNA

 

Umowa o pracę

Umowa pomiędzy pracodawcą, a pracownikiem powinna mieć formę pisemną. Dopuszcza się rozpoczęcie pracy po zawarciu umowy ustnej, jednak jej pisemna forma powinna być zawarta nie później niż 3 dni od rozpoczęcia pracy. Umowa powinna zwierać informację o miejscu pracy i dacie jej rozpoczęcia, a także opis stanowiska pracy, obowiązków i praw, wynagrodzenia oraz rodzaju ubezpieczenia społecznego.

Prawo wyróżnia dwa rodzaje umów: na czas nieokreślony i na czas określony, który nie może jednak przekroczyć 5 lat. Umowy zawierane na czas określony powinny w większości przypadków prowadzić do ponownego zawarcia umowy, ale tym razem na czas nieokreślony.

Czas pracy

Ustawowy czas pracy to 40 godzin tygodniowo. Prawo dopuszcza jednak przypadki, w których można pracować dłużej lub krócej. Istnieje kilka grup zawodowych, które mają skrócony czas pracy – chodzi zwłaszcza o osoby pracujące w ciężkich i niebezpiecznych warunkach. Mniej pracują też osoby niepełnoletnie i niepełnosprawni. Krótsza dniówka przysługuje osobom pracującym w nocy – o jedną godzinę i pracującym w systemie zmianowym.

Prawo dopuszcza nadgodziny. Ich ilość nie powinna jednak przekroczyć 4 godzin dziennie i 120 godzin rocznie.

Dni wolne

W Rosji jest dziesięć oficjalnych świąt państwowych, które są dniami wolnymi od pracy. Ponadto pracownikowi przysługują minimum 24 dni urlopu.

Płace

Ustawodawstwo rosyjskie określa minimalną płacę. W maju 2006 roku Duma Państwowa zdecydowała, że minimalna stawka jaką może otrzymać pracownik to 1100 rubli, czyli około 112 złotych lub 30,5 euro. To bardzo mało jak na standardy europejskie. Trzeba jednak pamiętać, że jeszcze w roku 2000 minimalna płaca wynosiła w Rosji 132 ruble. Władze czynią przymiarki, aby podnieść tą stawkę do 2000 rubli.

Płaca minimalna w powyższej wysokości stosowana jest dla regulowania wysokości pensji pracowniczej, określenia wysokości płac przy czasowej niezdolności do pracy oraz przy wyliczaniu strat wynikłych przy chorobach zawodowych lub innej utraty zdrowia wynikłej w związku z wykonywaniem zadań pracowniczych. W innych przypadkach stosowana jest druga oficjalna stawka, która od lat wynosi 100 rubli.

Średnie miesięczne wynagrodzenie osiągnęło w 2006 roku poziom 460 dolarów. Od 1999 roku zwiększając się wielokrotnie z poziomu 62 dolarów miesięcznie.

Powyższe dane w dobry sposób obrazują sytuację w dzisiejszej Rosji, gdzie rozpiętość zarobków i zamożności jest olbrzymia. Jednocześnie bowiem specjaliści pracujący w Moskwie i kliku największych miastach zarabiają olbrzymie pieniądze, nawet jak na standardy zachodnioeuropejskie. Miesięczna stawka wysokości kilkunastu tysięcy euro nie jest w Moskwie niczym wyjątkowym, a finansiści zarabiają często lepiej niż w Londynie lub Nowym Yorku.

Stale rozwijająca się gospodarka potrzebuje specjalistów, których nie jest w stanie dostarczyć rynek pracy. Ten niedobór powoduje, że poziom płac wciąż rośnie, zwłaszcza w firmach z kapitałem zagranicznym.

Najlepiej zarabiają specjaliści zajmujący się finansami. Przeciętne wynagrodzenie dyrektora finansowego w 2004 roku wyniosło 5470 dolarów w zagranicznej firmie i 3067 dolarów w firmie rodzimej. Analityk finansowy zarabiał w tym samym czasie średnio 2041 i 1589 dolarów miesięcznie. Mniej zarabiają specjaliści marketingu. Dyrektor mógł w 2004 roku liczyć na 4119 dolarów w firmie z kapitałem zagranicznym i 2640 dolarów w firmie krajowej. Analityk rynku zarabiał od 1000 do 1500 dolarów.

Płace są zróżnicowane regionalnie. W niektórych regionach osiągają zaledwie 20 proc. zarobków stołecznych. W ostatnim czasie inne duże miasta gonią jednak Moskwę. Zarobki mieszkańców Petersburga wzrosły w ciągu roku z 75 proc. zarobków moskiewskich aż do 90 proc. We Władywostoku wzrost był jeszcze bardziej spektakularny – z 55 do 73 proc.

Dla kogo praca?

Rynek pracy jest atrakcyjny głównie dla specjalistów. Swoje przedstawicielstwa otwiera tutaj mnóstwo firm z Polski i Zachodniej Europy. Od zera budowane są fabryki i inne zakłady produkcyjne. Trwający od lat boom gospodarczy i bardzo wysokie ceny paliw sprawiają, że Moskwa stała się jednym z głównych światowych centrów finansowych. Dzięki temu kraj ten nieustannie potrzebuje kadry zarządzającej, menedżerów, specjalistów z dziedziny finansów, marketingu, nieruchomości, IT czy sprzedaży.

Konkurencja jest jednak duża. Atrakcyjność rynku i duże zarobki powodują, że do Moskwy i nie tylko ściągają specjaliści z Europy Zachodniej i USA. Polscy fachowcy mają jednak tę przewagę nad rosyjskimi, że wcześniej poznali metody funkcjonowania globalnej gospodarki i zdobyli doświadczenie pracując w wielkich koncernach. Polak różni się też od przybyszów z Zachodu – nasza przewaga to odporność na biurokrację i podobna mentalność.

Szczególnie duże szanse mają specjaliści tych dziedzin, które rozwijają się w Rosji od podstaw. Jest tak w przypadku wielkich sieci handlowych czy operatorów telefonii komórkowej. Pracę znajdą też specjaliści działający w branży deweloperskiej – to z powodu boomu budowlanego. Trudniej przebić się w branży surowców energetycznych. Gaz i ropa to tradycyjna domena wielkich, kontrolowanych przez państwo koncernów, posiadających swe liczne kadry.

Dobrym sposobem na start na tamtejszym rynku pracy jest praca w rosyjskim przedstawicielstwie polskiej firmy. Nasi przedsiębiorcy korzystając z koniunktury inwestują tutaj coraz większe pieniądze, otwierają przedstawicielstwa, sieci handlowe i zakłady produkcyjne.
 

Wniosek o wydanie pozwolenia składa się w odpowiednim terytorialnym organie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Wszystkie dokumenty powinny być przetłumaczone na język rosyjski i notarialnie potwierdzone (np. dyplom poświadczający kwalifikacje zawodowe). Wszystkie dokumenty przygotowywane poza granicami Rosji powinny być legalizowane w odpowiednich placówkach dyplomatycznych lub wydziałach konsularnych Rosji, jeśli nie zostały przyjęte inne zasady w umowach dwustronnych.

Termin rozpatrzenia wniosku to maksymalnie 30 dni. Kolejnych 10 dni urząd ma na poinformowanie o swej decyzji.

A więc procedura zatrudniania obcokrajowca wymaga następujących dokumentów i ma następujący przebieg:

  • dokumenty konieczne do wydania zgody na pracę dla każdego pracownika zagranicznego,
  • wniosek o wydanie zaproszenia w celu realizacji pracy – zgłoszenie,
  • pozytywna decyzja organu państwowej służby ds. zatrudnienia o celowości zaproszenia i zatrudnienia pracowników zagranicznych na terytorium Rosji,
  • kopia zaświadczenia o wpisie osoby prawnej do Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych, ewentualnie kopia dokumentu potwierdzającego dane oraz miejsce rejestracji indywidualnego przedsiębiorcy,
  • kopia zaświadczenia o rejestracji w urzędzie podatkowym,
  • projekt umowy o pracę,
  • dokument potwierdzający opłatę skarbową za wydanie zgody.

W dalszej kolejności należy poinformować organ podatkowy zgodny z miejscem rejestracji podatkowej pracodawcy o zatrudnieniu pracownika z zagranicy.

Dodatkowe obowiązki:

  • pracodawca ma obowiązek przedłożyć zaświadczenia lekarskie o zdrowiu pracownika zagranicznego (m.in. o badaniach na obecność HIV), w tym również o uzależnieniu od środków narkotycznych i psychotropowych; brak takich zaświadczeń jest podstawą do odmowy wydania pozwolenia na pracę;
  • pracodawca jest zobowiązany jeszcze przed rozpoczęciem przez obywatela zagranicznego pracy udostępnić mu do podpisu zgodę na zatrudnienie.

Cały proces zatrudniania pracownika z zagranicy jest skomplikowany i długotrwały. Może trwać nawet 1,5 miesiąca. Wymaga pewnych nakładów finansowych i częstych wizyt w urzędach. Na rynku istnieją wyspecjalizowane firmy, które pomagają pracodawcom przebrnąć przez wszystkie procedury.

 Link Gazeta Prawna


Dodaj komentarz so far
Dodaj komentarz



Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s



%d bloggers like this: