Zaszufladkowany do: Polityka energetyczna, emisja, emisja CO2 | Tagi: handel emisjami
Szczegółowy monitoring parametrów klimatycznych prowadzony jest niewiele ponad 200 lat, dotyczy tylko części kontynentów, które stanowią zaledwie 28% globu. Cześć starszych stacji pomiarowych założonych niegdyś na obrzeżach miast, wskutek postępującej urbanizacji,znalazło sie dziś w ich obrębie. Wpływa to, miedzy innymi, na wzrost mierzonych wartości temperatury. Badania ogromnych przestworzy oceanów zostały zapoczątkowane ledwie przed 40 laty. Tak krótkie okresy pomiarowe nie dają pewnych podstaw to tworzenia w pełni wiarygodnych modeli zmian termicznych na powierzchni Ziemi, a ich poprawność jest trudna doweryfikacji. Dlatego należy bezwzględnie zachować daleko idącą powściągliwość w przypisywaniu człowiekowi wyłącznej, czy choćby tylko dominującej, odpowiedzialności za zwiększonaemisje gazów cieplarnianych, gdyż prawdziwość takiego twierdzenia nie została udowodniona.
Naturalna:
oceany – 106
lądy i wulkany – 69
przemysł i rolnictwo – 7,6
samochody – 0,57
oddychanie ludzi – 0,65
H2O – ~98
CO2 naturalny + ludzki + inne gazy – 2
CO2 ludzki – 0,25
2007-11-08
Nad “scenariuszami rozwoju technologicznego kompleksu paliwowo- energetycznego dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju” przez ponad dwa lata pracowało około 100 naukowców. Wart 3,1 mln zł projekt – pierwszy taki w Polsce – zamówił resort gospodarki; w połowie sfinansowano go z unijnych środków, pozostałą część dały placówki badawczo-rozwojowe, głównie GIG.
Kilkusetstronnicowe opracowanie nakreśla dwa scenariusze rozwoju sektora paliwowo-energetycznego: referencyjny i alternatywny. Ten drugi jest droższy i trudniejszy do realizacji, ale bardziej zaawansowany technologicznie. Zasadniczą różnicą jest szybsze wdrażanie nowoczesnych technologii w scenariuszu alternatywnym. O tym, który scenariusz będzie bliższy prawdy, mają zdecydować względy ekologiczne, związane przede wszystkim z emisją do atmosfery szkodliwego dwutlenku węgla oraz składowaniem i wykorzystaniem odpadów.
Zaszufladkowany do: Energia odnawialna, Paliwa, Polityka energetyczna, emisja CO2 | Tagi: biopaliwa
Biopaliwowe plany Skotanu ( Karkosika) zakończyły się fiaskiem . Przypomnijmy, że trzy lata temu spółka pozyskała z rynku około 63 mln zł. Pieniądze miały być przeznaczone głównie na uruchomienie produkcji estrów oraz na budowę efektywnej ogólnopolskiej sieci sprzedaży biopaliw. Podjęte działania okazały się kosztowne, a realizację planów pokrzyżowało niewejście w życie zapowiadanych przepisów oraz ulg, które miały promować ten segment produkcji paliw. Rynek biopaliw, na którym spółka miała w 2008 r. zająć istotną pozycję, praktycznie nie powstał, a jego dalszy rozwój stał się dużą niewiadomą. Szef Skotanu nie odpowiada wprost, co mogłoby nastąpić w najbliższych miesiącach po ewentualnych zmianach strategii.
WNP
Producentów biopaliw droga przez mękę
Lotos zabiega o zmniejszenie narzuconego koncernom na ten rok minimum 4,6 proc. zawartości biokomponentów w ogólnej ilości sprzedawanych paliw (tzw. narodowy cel wskaźnikowy — NCW, ustalany przez rząd co trzy lata). Ministerstwo Gospodarki mówi obniżce: nie. . Firmy musiałyby rozpocząć dystrybucję biopaliw z zawartością 85 proc. bioetanolu czy 100 proc. estrów, a to oznacza budowę odrębnych dystrybutorów, zbiorników itp. Spośród 3,6 tys. działających w kraju stacji trzeba by przystosować co najmniej 30 proc. Na każdą trzeba wydać 1-2 mln zł. Alternatywą do obniżki NCW — zdaniem firm paliwowych — mogłoby być po prostu dodanie większej ilości biokomponentów do paliw sprzedawanych ze zwykłych, nieoznakowanych specjalnie dystrybutorów. Tyle że jako zwykłe paliwa można sprzedawać diesel lub benzynę z maksymalną domieszką 5 proc. biododatków. Dlatego firmy zaproponowały, by ten próg podnieść do 7-10 proc. dla oleju napędowego z dodatkiem estrów rzepakowych i do 10 proc. dla benzyn z dodatkiem bioetanolu. Wówczas koncerny nie musiałyby inwestować w specjalne dystrybutory. Puls Biznesu Unijny odwrót od biopaliw W marcu 2007 r. szefowie rządów UE uzgodnili, że do 2020 roku aż 10 proc. wszystkich paliw zużywanych w sektorze transportowym ma być właśnie “bio”. Teraz jednak ten cel może zostać niezrealizowany, z błogosławieństwem Komisji Europejskiej. – Ekologiczne i socjalne problemy wywoływane przez biopaliwa są większe, niż przypuszczaliśmy – powiedział wczoraj unijny komisarz ds. środowiska Stavros Dimas w wywiadzie dla telewizji BBC. – Lepiej jest nie dotrzymać naszego zobowiązania, niż skrzywdzić ludzi i środowisko. Niekorzystne efekty produkcji biopaliw znane są od dawna, ale dopiero teraz – gdy na całym świecie drożeje żywność – stały się bardzo widoczne. Aby wyprodukować etanol wystarczający do jednorazowego napełnienia zbiornika paliwa dużego samochodu osobowego, trzeba zużyć tyle kukurydzy, ile wystarcza do… całorocznego wyżywienia człowieka. GW
Biopaliwa II generacji – falstart w Europie
Zdaniem Frost & Sullivan, biopaliwa pierwszej generacji są już przestarzałe, zaś biopaliwa drugiej generacji nie weszły jeszcze w fazę opłacalności. Ulepszenia procesów konwersji biopaliw drugiej generacji paliw będą niezwykle istotne w Europie, gdzie do 2020 r. ma wejść w życie wymóg 10-procentowej zawartości biokomponentu w paliwach. Biopaliwa trzeciej i czwartej generacji są dopiero w początkowej fazie badań, w związku z tym eksperci przewidują, że Europa do 2010 r. osiągnie tylko 5-procentowy wskaźnik użycia biopaliw, w porównaniu z zakładanym 5,75 proc. “Biopaliwa drugiej generacji osiągną sukces handlowy tylko wówczas, gdy cena ich produkcji będzie niższa lub równa cenie wydobycia paliw kopalnych,” podsumowuje Madhavan. “Konsorcja złożone z przedsiębiorstw paliwowych, producentów, szkół wyższych oraz spółek private equity zapewnią stabilizację procesów oraz pomogą osiągnąć opłacalność produkcji biopaliw drugiej generacji.”
eGospodarka
Diabeł tkwi w szczegółach podatkowych dot. biopaliw
Zgodnie z przepisami, jeśli dystrybutor paliw kupi biodiesel od polskiego producenta, to ten ostatni wypełnia obowiązek sprzedaży biopaliw narzucony przez rząd. Ale ten, kto wprowadza go potem na stacje benzynowe, już nie. – Zakup B100 od producenta tego paliwa w Polsce nie upoważnia nas do rozliczenia NCW – wskazuje Bogdan Janicki, dyrektor ds. strategii i rozwoju grupy Lotos. Podobny problem ma PKN Orlen. Jeśli kupi od swojej Rafinerii Trzebinia biodiesel B100, to Ministerstwo Gospodarki może nie zaliczyć mu tego na poczet realizacji obowiązku sprzedaży biopaliw. Zgodnie z interpretacją urzędników sprzedaż biopaliw zrealizuje za to Trzebinia. Orlen nie miałby natomiast tego problemu, gdyby to samo biopaliwo kupił za granicą. – Problemy wynikają z rozbieżnych stanowisk ministerstw Gospodarki i Finansów. To wszystko wymaga wyjaśnienia, bo nie sprzyja rozwojowi rynku biopaliw – podkreśla w “Rz” Robert Gmyrek, dyrektor ds. alternatywnych źródeł energii PKN Orlen. Eksperci radzą działającym w Polsce koncernom, by uważały, skąd sprowadzają biopaliwo. – Jeśli biopaliwo pochodzi spoza unijnego rynku, to nie można skorzystać z krajowych ulg akcyzowych ani zaliczyć tego na poczet wykonania obowiązku NCW – zauważa Mariusz Pych, ekspert ds. biopaliw Krajowego Zrzeszenia Producentów Rzepaku.
Krajowe Zrzeszenie Producentów Rzepaku
PYTANIE
Czy biodiesel szkodzi lobby naftowemu?
Zaszufladkowany do: Bezpieczeństwo energetyczne, Paliwa, Polityka energetyczna, Ropa naftowa, gaz, ropa, rurociągi
Ostanie zmiany w polityce energetycznej rządu RP i odejście od pewnych założeń dywersyfikacji , poziomu wydobycia gazu , kierunku importu – ma związek z tymi celemi określonymi w skali globalnej .
